isimsiz

Turkish

Etymology

    From isim + -siz.

    Adjective

    isimsiz

    1. nameless

    Declension

    Predicative forms of isimsiz
    present tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I am) isimsizim isimsiz miyim?
    sen (you are) isimsizsin isimsiz misin?
    o (he/she/it is) isimsiz / isimsizdir isimsiz mi?
    biz (we are) isimsiziz isimsiz miyiz?
    siz (you are) isimsizsiniz isimsiz misiniz?
    onlar (they are) isimsiz(ler) isimsiz(ler) mi?
    past tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) isimsizdim isimsiz miydim?
    sen (you were) isimsizdin isimsiz miydin?
    o (he/she/it was) isimsizdi isimsiz miydi?
    biz (we were) isimsizdik isimsiz miydik?
    siz (you were) isimsizdiniz isimsiz miydiniz?
    onlar (they were) isimsizdiler isimsiz miydiler?
    indirect past
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) isimsizmişim isimsiz miymişim?
    sen (you were) isimsizmişsin isimsiz miymişsin?
    o (he/she/it was) isimsizmiş isimsiz miymiş?
    biz (we were) isimsizmişiz isimsiz miymişiz?
    siz (you were) isimsizmişsiniz isimsiz miymişsiniz?
    onlar (they were) isimsizmişler isimsiz miymişler?
    conditional
    positive declarative positive interrogative
    ben (if I) isimsizsem isimsiz miysem?
    sen (if you) isimsizsen isimsiz miysen?
    o (if he/she/it) isimsizse isimsiz miyse?
    biz (if we) isimsizsek isimsiz miysek?
    siz (if you) isimsizseniz isimsiz miyseniz?
    onlar (if they) isimsizseler isimsiz miyseler?

    For negative forms, use the appropriate form of değil.

    Synonyms

    Derived terms

    • isimsizlik