isim

See also: işim

Azerbaijani

Other scripts
Cyrillic исим
Arabic classical sp اسم
modern Iranian sp ایسیم

Etymology

Ultimately from Arabic اِسْم (ism), from Proto-Semitic *šim-.

Pronunciation

  • Audio (Baku):(file)

Noun

isim (definite accusative ismi, plural isimlər)

  1. name
  2. (grammar) noun

Declension

Declension of isim
singular plural
nominative isimisimlər
definite accusative ismiisimləri
dative isməisimlərə
locative isimdəisimlərdə
ablative isimdənisimlərdən
definite genitive isminisimlərin
Possessive forms of isim
nominative
singular plural
mənim (“my”) ismim isimlərim
sənin (“your”) ismin isimlərin
onun (“his/her/its”) ismi isimləri
bizim (“our”) ismimiz isimlərimiz
sizin (“your”) isminiz isimləriniz
onların (“their”) ismi or isimləri isimləri
accusative
singular plural
mənim (“my”) ismimi isimlərimi
sənin (“your”) ismini isimlərini
onun (“his/her/its”) ismini isimlərini
bizim (“our”) ismimizi isimlərimizi
sizin (“your”) isminizi isimlərinizi
onların (“their”) ismini or isimlərini isimlərini
dative
singular plural
mənim (“my”) ismimə isimlərimə
sənin (“your”) isminə isimlərinə
onun (“his/her/its”) isminə isimlərinə
bizim (“our”) ismimizə isimlərimizə
sizin (“your”) isminizə isimlərinizə
onların (“their”) isminə or isimlərinə isimlərinə
locative
singular plural
mənim (“my”) ismimdə isimlərimdə
sənin (“your”) ismində isimlərində
onun (“his/her/its”) ismində isimlərində
bizim (“our”) ismimizdə isimlərimizdə
sizin (“your”) isminizdə isimlərinizdə
onların (“their”) ismində or isimlərində isimlərində
ablative
singular plural
mənim (“my”) ismimdən isimlərimdən
sənin (“your”) ismindən isimlərindən
onun (“his/her/its”) ismindən isimlərindən
bizim (“our”) ismimizdən isimlərimizdən
sizin (“your”) isminizdən isimlərinizdən
onların (“their”) ismindən or isimlərindən isimlərindən
genitive
singular plural
mənim (“my”) ismimin isimlərimin
sənin (“your”) isminin isimlərinin
onun (“his/her/its”) isminin isimlərinin
bizim (“our”) ismimizin isimlərimizin
sizin (“your”) isminizin isimlərinizin
onların (“their”) isminin or isimlərinin isimlərinin

Synonyms

Hungarian

Etymology

isi +‎ -m (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈiʃim]
  • Hyphenation: isim

Noun

isim

  1. first-person singular single-possession possessive of isi

Declension

Inflection (stem in -e-, front unrounded harmony)
singular plural
nominative isim —
accusative isimet —
dative isimnek —
instrumental isimmel —
causal-final isimért —
translative isimmé —
terminative isimig —
essive-formal isimként —
essive-modal isimül —
inessive isimben —
superessive isimen —
adessive isimnél —
illative isimbe —
sublative isimre —
allative isimhez —
elative isimből —
delative isimről —
ablative isimtől —
non-attributive
possessive – singular
isimé —
non-attributive
possessive – plural
isiméi —

Juba Arabic

Etymology

    Derived from Arabic اِسْم (ism).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈisim/, [ˈi.sɪm]

    Noun

    isim (plural asaami)

    1. name

    References

    • Ian Smith; Morris Timothy Ama (1985), A Dictionary of Juba Arabic & English‎[1], 1st edition, Juba: The Committee of The Juba Cheshire Home and Centre for Handicapped Children, page 71

    Malay

    Etymology

    From Arabic اِسْم (ism).

    Pronunciation

    Noun

    isim (Jawi spelling اسم, plural isim-isim)

    1. name (word or phrase indicating a particular person, place, class or thing)
      Synonym: nama
    2. (grammar, archaic) noun[1]
      Synonym: kata nama

    References

    1. ^ Versteegh, Kees (September 2020), “Extended grammar: Malay and the Arabic tradition”, in Histoire Épistémologie Langage, volumes 42-1, →DOI, page 8

    Further reading

    • "isim" in Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM) [Malay Literary Reference Centre (PRPM)] (in Malay), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
      (also see "isim" at PRPM first version)

    Turkish

    Pronunciation

    • (etymology 1 & 2): IPA(key): /iˈsim/
    • (etymology 3): IPA(key): /ˈi.sim/
    • Hyphenation: i‧sim

    Etymology 1

      Inherited from Ottoman Turkish اسم (ism), borrowed from Arabic اِسْم (ism).

      Noun

      isim (definite accusative ismi, plural isimler)

      1. name (word or phrase indicating a particular person, place, class or thing)
        Synonym: ad
      2. (figuratively) person
      3. (grammar) noun
      Declension
      Declension of isim
      singular plural
      nominative isim isimler
      definite accusative ismi isimleri
      dative isme isimlere
      locative isimde isimlerde
      ablative isimden isimlerden
      genitive ismin isimlerin
      Possessive forms
      nominative
      singular plural
      1st singular ismim isimlerim
      2nd singular ismin isimlerin
      3rd singular ismi isimleri
      1st plural ismimiz isimlerimiz
      2nd plural isminiz isimleriniz
      3rd plural isimleri isimleri
      definite accusative
      singular plural
      1st singular ismimi isimlerimi
      2nd singular ismini isimlerini
      3rd singular ismini isimlerini
      1st plural ismimizi isimlerimizi
      2nd plural isminizi isimlerinizi
      3rd plural isimlerini isimlerini
      dative
      singular plural
      1st singular ismime isimlerime
      2nd singular ismine isimlerine
      3rd singular ismine isimlerine
      1st plural ismimize isimlerimize
      2nd plural isminize isimlerinize
      3rd plural isimlerine isimlerine
      locative
      singular plural
      1st singular ismimde isimlerimde
      2nd singular isminde isimlerinde
      3rd singular isminde isimlerinde
      1st plural ismimizde isimlerimizde
      2nd plural isminizde isimlerinizde
      3rd plural isimlerinde isimlerinde
      ablative
      singular plural
      1st singular ismimden isimlerimden
      2nd singular isminden isimlerinden
      3rd singular isminden isimlerinden
      1st plural ismimizden isimlerimizden
      2nd plural isminizden isimlerinizden
      3rd plural isimlerinden isimlerinden
      genitive
      singular plural
      1st singular ismimin isimlerimin
      2nd singular isminin isimlerinin
      3rd singular isminin isimlerinin
      1st plural ismimizin isimlerimizin
      2nd plural isminizin isimlerinizin
      3rd plural isimlerinin isimlerinin
      Derived terms

      Etymology 2

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Noun

      isim

      1. first-person singular possessive of is

      Etymology 3

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Noun

      isim

      1. first-person singular predicative of is

      Further reading

      Turkmen

      Other scripts
      Latin isim
      Cyrillic исим
      Arabic اسم

      Etymology

      From Arabic اِسْم (ism), from Proto-Semitic *šim-.

      Noun

      isim (definite accusative isimi, plural isimler)

      1. name
      2. (grammar) noun

      Declension

      Declension of isim
      singular plural
      nominative isim isimler
      accusative isimi isimleri
      genitive isimiň isimleriň
      dative isime isimlere
      locative isimde isimlerde
      ablative isimden isimlerden

      Synonyms