iontaigh

Irish

Adjective

iontaigh

  1. inflection of iontach:
    1. vocative/genitive singular masculine
    2. (archaic) dative singular feminine

Verb

iontaigh (present analytic iontaíonn, future analytic iontóidh, verbal noun iontú, past participle iontaithe)

  1. alternative form of tiontaigh

Conjugation

Conjugation of iontaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present iontaím iontaíonn tú;
iontaír†
iontaíonn sé, sí iontaímid;
iontaíonn muid
iontaíonn sibh iontaíonn siad;
iontaíd†
a iontaíonn; a iontaíos iontaítear
past d'iontaigh mé; d'iontaíos /
iontaigh mé‡; iontaíos‡
d'iontaigh tú; d'iontaís /
iontaigh tú‡; iontaís‡
d'iontaigh sé, sí /
iontaigh sé, sí‡
d'iontaíomar; d'iontaigh muid /
iontaíomar‡; iontaigh muid‡
d'iontaigh sibh; d'iontaíobhair /
iontaigh sibh‡; iontaíobhair‡
d'iontaigh siad; d'iontaíodar /
iontaigh siad‡; iontaíodar‡
a d'iontaigh iontaíodh;
hiontaíodh†
past habitual d'iontaínn /
iontaínn‡
d'iontaíteá /
iontaíteá‡
d'iontaíodh sé, sí /
iontaíodh sé, sí‡
d'iontaímis; d'iontaíodh muid /
iontaímis‡; iontaíodh muid‡
d'iontaíodh sibh /
iontaíodh sibh‡
d'iontaídís; d'iontaíodh /
iontaídís‡; iontaíodh siad‡
a d'iontaíodh d'iontaítí /
iontaítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future iontóidh mé;
iontód;
iontóchaidh mé†
iontóidh tú;
iontóir†;
iontóchaidh tú†
iontóidh sé, sí;
iontóchaidh sé, sí†
iontóimid;
iontóidh muid;
iontóchaimid†;
iontóchaidh muid†
iontóidh sibh;
iontóchaidh sibh†
iontóidh siad;
iontóid†;
iontóchaidh siad†
a iontóidh; a iontós; a iontóchaidh†; a iontóchas† iontófar; iontóchar†
conditional d'iontóinn; d'iontóchainn† /
iontóinn‡; iontóchainn†‡
d'iontófá; d'iontóchthᆠ/
iontófá‡; iontóchthᆇ
d'iontódh sé, sí; d'iontóchadh sé, s토/
iontódh sé, sí‡; iontóchadh sé, s톇
d'iontóimis; d'iontódh muid; d'iontóchaimis†; d'iontóchadh muid† /
iontóimis‡; iontódh muid‡; iontóchaimis†‡; iontóchadh muid†‡
d'iontódh sibh; d'iontóchadh sibh† /
iontódh sibh‡; iontóchadh sibh†‡
d'iontóidís; d'iontódh siad; d'iontóchaidís†; d'iontóchadh siad† /
iontóidís‡; iontódh siad‡; iontóchaidís†‡; iontóchadh siad†‡
a d'iontódh; a d'iontóchadh† d'iontófaí; d'iontóchtha토/
iontófaí‡; iontóchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-iontaí mé;
go n-iontaíod†
go n-iontaí tú;
go n-iontaír†
go n-iontaí sé, sí go n-iontaímid;
go n-iontaí muid
go n-iontaí sibh go n-iontaí siad;
go n-iontaíd†
— go n-iontaítear
past dá n-iontaínn dá n-iontaíteá dá n-iontaíodh sé, sí dá n-iontaímis;
dá n-iontaíodh muid
dá n-iontaíodh sibh dá n-iontaídís;
dá n-iontaíodh siad
— dá n-iontaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— iontaím iontaigh iontaíodh sé, sí iontaímis iontaígí;
iontaídh†
iontaídís — iontaítear
past participle iontaithe
verbal noun iontú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of iontaigh
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
iontaigh n-iontaigh hiontaigh not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.