ionnsaich

Scottish Gaelic

Etymology

From Old Irish ind-saig (“approach, advance upon”). Cognate with Irish ionsaigh (“to attack”).

Pronunciation

Verb

ionnsaich (past dh'ionnsaich, future ionnsaichidh, verbal noun ionnsachadh, past participle ionnsaichte)

  1. learn
  2. (rare) teach, educate, instruct, train

Conjugation

Conjugation of ionnsaich (regular)
indicative independent dependent
personal impersonal personal impersonal
past dh'ionnsaich dh'ionnsaicheadh dh'ionnsaich dh'ionnsaicheadh
future ionnsaichidh ionnsaichear
ionnsaichtear
ionnsaich ionnsaichear
ionnsaichtear
relative future dh'ionnsaicheas dh'ionnsaichear — —
conditional independent dependent
personal impersonal personal impersonal
first person singular dh'ionnsaichinn dh'ionnsaichteadh
dh'ionnsaichist1
dh'ionnsaichiste1
ionnsaichinn ionnsaichteadh
ionnsaichist1
ionnsaichiste1
first person plural dh'ionnsaicheamaid
dh'ionnsaicheadh sinn
ionnsaicheamaid
ionnsaicheadh sinn
second/third person dh'ionnsaicheadh ionnsaicheadh
imperative independent
singular plural impersonal
first person ionnsaicheam ionnsaicheamaid ionnsaichear
ionnsaichtear
second person ionnsaich ionnsaichibh
third person ionnsaicheadh
past participle ionnsaichte
verbal noun ionnsachadh

1. Lewis dialect form

Derived terms

References

  1. ^ Oftedal, M. (1956), A linguistic survey of the Gaelic dialects of Scotland, Vol. III: The Gaelic of Leurbost, Isle of Lewis, Oslo: Norsk Tidsskrift for Sprogvidenskap
  2. ^ John MacPherson (1945) The Gaelic dialect of North Uist (Thesis)‎[1], Edinburgh: University of Edinburgh
  3. ^ Rev. C. M. Robertson (1902), “Skye Gaelic”, in Transactions of the Gaelic Society of Inverness, Volume XXIII: 1898-99‎[2], Gaelic Society of Inverness, pages 54-88
  4. ^ Borgstrøm, Carl Hj. (1937), The dialect of Barra in the Outer Hebrides, Oslo: Norsk Tidsskrift for Sprogvidenskap

Further reading