ionadaigh

Irish

Etymology

ionad +‎ -igh

Verb

ionadaigh (present analytic ionadaíonn, future analytic ionadóidh, verbal noun ionadú, past participle ionadaithe)

  1. to substitute, replace
  2. to represent

Conjugation

Conjugation of ionadaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present ionadaím ionadaíonn tú;
ionadaír†
ionadaíonn sé, sí ionadaímid;
ionadaíonn muid
ionadaíonn sibh ionadaíonn siad;
ionadaíd†
a ionadaíonn; a ionadaíos ionadaítear
past d'ionadaigh mé; d'ionadaíos /
ionadaigh mé‡; ionadaíos‡
d'ionadaigh tú; d'ionadaís /
ionadaigh tú‡; ionadaís‡
d'ionadaigh sé, sí /
ionadaigh sé, sí‡
d'ionadaíomar; d'ionadaigh muid /
ionadaíomar‡; ionadaigh muid‡
d'ionadaigh sibh; d'ionadaíobhair /
ionadaigh sibh‡; ionadaíobhair‡
d'ionadaigh siad; d'ionadaíodar /
ionadaigh siad‡; ionadaíodar‡
a d'ionadaigh ionadaíodh;
hionadaíodh†
past habitual d'ionadaínn /
ionadaínn‡
d'ionadaíteá /
ionadaíteá‡
d'ionadaíodh sé, sí /
ionadaíodh sé, sí‡
d'ionadaímis; d'ionadaíodh muid /
ionadaímis‡; ionadaíodh muid‡
d'ionadaíodh sibh /
ionadaíodh sibh‡
d'ionadaídís; d'ionadaíodh /
ionadaídís‡; ionadaíodh siad‡
a d'ionadaíodh d'ionadaítí /
ionadaítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future ionadóidh mé;
ionadód;
ionadóchaidh mé†
ionadóidh tú;
ionadóir†;
ionadóchaidh tú†
ionadóidh sé, sí;
ionadóchaidh sé, sí†
ionadóimid;
ionadóidh muid;
ionadóchaimid†;
ionadóchaidh muid†
ionadóidh sibh;
ionadóchaidh sibh†
ionadóidh siad;
ionadóid†;
ionadóchaidh siad†
a ionadóidh; a ionadós; a ionadóchaidh†; a ionadóchas† ionadófar; ionadóchar†
conditional d'ionadóinn; d'ionadóchainn† /
ionadóinn‡; ionadóchainn†‡
d'ionadófá; d'ionadóchthᆠ/
ionadófá‡; ionadóchthᆇ
d'ionadódh sé, sí; d'ionadóchadh sé, s토/
ionadódh sé, sí‡; ionadóchadh sé, s톇
d'ionadóimis; d'ionadódh muid; d'ionadóchaimis†; d'ionadóchadh muid† /
ionadóimis‡; ionadódh muid‡; ionadóchaimis†‡; ionadóchadh muid†‡
d'ionadódh sibh; d'ionadóchadh sibh† /
ionadódh sibh‡; ionadóchadh sibh†‡
d'ionadóidís; d'ionadódh siad; d'ionadóchaidís†; d'ionadóchadh siad† /
ionadóidís‡; ionadódh siad‡; ionadóchaidís†‡; ionadóchadh siad†‡
a d'ionadódh; a d'ionadóchadh† d'ionadófaí; d'ionadóchtha토/
ionadófaí‡; ionadóchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-ionadaí mé;
go n-ionadaíod†
go n-ionadaí tú;
go n-ionadaír†
go n-ionadaí sé, sí go n-ionadaímid;
go n-ionadaí muid
go n-ionadaí sibh go n-ionadaí siad;
go n-ionadaíd†
— go n-ionadaítear
past dá n-ionadaínn dá n-ionadaíteá dá n-ionadaíodh sé, sí dá n-ionadaímis;
dá n-ionadaíodh muid
dá n-ionadaíodh sibh dá n-ionadaídís;
dá n-ionadaíodh siad
— dá n-ionadaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— ionadaím ionadaigh ionadaíodh sé, sí ionadaímis ionadaígí;
ionadaídh†
ionadaídís — ionadaítear
past participle ionadaithe
verbal noun ionadú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Synonyms

  • (to substitute, replace): cuir in ionad
  • (to represent): déan ionadaíocht, déan ionadaíocht do, bí ina hionadaí do, bí ina ionadaí do

Adjective

ionadaigh

  1. vocative singular masculine of ionadach
  2. genitive singular masculine of ionadach
  3. (archaic) dative singular feminine of ionadach

Mutation

Mutated forms of ionadaigh
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
ionadaigh n-ionadaigh hionadaigh not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.