inteligencja

See also: inteligencją

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin intellegentia, sense 2 coined by Karol Libelt

    Pronunciation

    • IPA(key): /in.tɛ.liˈɡɛn.t͡sja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛnt͡sja
    • Syllabification: in‧te‧li‧gen‧cja

    Noun

    inteligencja f

    1. intelligence (capacity of mind)
    2. (politics) intelligentsia (intellectual elite of society)

    Declension

    Declension of inteligencja
    singular plural
    nominative inteligencja inteligencje
    genitive inteligencji inteligencji, inteligencyj1
    dative inteligencji inteligencjom
    accusative inteligencję inteligencje
    instrumental inteligencją inteligencjami
    locative inteligencji inteligencjach
    vocative inteligencjo inteligencje

    1Archaic.

    Derived terms

    Further reading

    • “inteligencja”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “inteligencja”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)