inobrutus

Latin

Etymology

    From in- (“un-”) + obrutus (“overwhelmed”).

    Pronunciation

    Adjective

    inobrutus (feminine inobruta, neuter inobrutum); first/second-declension adjective

    1. not overwhelmed

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative inobrutus inobruta inobrutum inobrutī inobrutae inobruta
    genitive inobrutī inobrutae inobrutī inobrutōrum inobrutārum inobrutōrum
    dative inobrutō inobrutae inobrutō inobrutīs
    accusative inobrutum inobrutam inobrutum inobrutōs inobrutās inobruta
    ablative inobrutō inobrutā inobrutō inobrutīs
    vocative inobrute inobruta inobrutum inobrutī inobrutae inobruta

    References

    • “inobrutus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “inobrutus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers