ingemino

Latin

FWOTD – 17 October 2018

Etymology

    From in- + geminō (“double, repeat”).

    Pronunciation

    Verb

    ingeminō (present infinitive ingemināre, perfect active ingemināvī, supine ingeminātum); first conjugation

    1. (active voice) to repeat, reiterate
    2. (passive voice) to be redoubled, increase
      • 8 C.E., Publius Ovidius Naso, Fasti Liber VI, linea 567-568
        Proximus annus erat : Pallantide caesus eadem
        Didius hostiles ingeminavit opes.
        The next year came : on the same Pallas [morning] the killing
        of Didius redoubled success of the enemy.

    Conjugation

    Derived terms

    Descendants

    • Aromanian: ndzeamin, ndziminari
    • → English: ingeminate
    • Romanian: îngemăna, îngemănare

    References

    • “ingemino”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “ingemino”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • “ingemino”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.