indywidualny

Polish

Etymology

    From French individuel + Polish -ny.

    Pronunciation

    • IPA(key): /in.dɘ.vi.duˈal.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -alnɘ
    • Syllabification: in‧dy‧wi‧du‧al‧ny

    Adjective

    indywidualny (comparative bardziej indywidualny, superlative najbardziej indywidualny, derived adverb indywidualnie)

    1. individual, single, self-standing (relating to a single person or thing)
      Synonyms: osobisty, charakterystyczny, jednostkowy, niecodzienny, nienormalny, odrębny, osobniczy, rozpoznawalny, specjalny, specyficzny, swoisty, szczególny, wyjątkowy
    2. individual, single, personal (intended for a single person)
      Synonyms: osobny, niezespołowy, pojedynczy, oddzielny

    Declension

    Declension of indywidualny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative indywidualny indywidualna indywidualne indywidualni indywidualne
    genitive indywidualnego indywidualnej indywidualnego indywidualnych
    dative indywidualnemu indywidualnej indywidualnemu indywidualnym
    accusative indywidualnego indywidualny indywidualną indywidualne indywidualnych indywidualne
    instrumental indywidualnym indywidualną indywidualnym indywidualnymi
    locative indywidualnym indywidualnej indywidualnym indywidualnych

    Derived terms

    noun
    • indywidualność

    Further reading

    • “indywidualny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “indywidualny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)