inam

English

Etymology

From Hindi [Term?].

Noun

inam (plural inams)

  1. (India, historical) The grant or gift of lands bestowed by the British Raj on an inamdar.

Alternative forms

Azerbaijani

Other scripts
Cyrillic инам
Arabic اینام

Etymology

    From ina- (“to believe”) + -m.

    Pronunciation

    • IPA(key): [iˈnɑm]
    • Audio (Baku):(file)

    Noun

    inam (definite accusative inamı, plural inamlar)

    1. believing
      Synonym: inanma
    2. trust
      Synonyms: etibar, etimad
    3. faith, belief
      Synonyms: məslək, etiqad

    Declension

    Declension of inam
    singular plural
    nominative inaminamlar
    definite accusative inamıinamları
    dative inamainamlara
    locative inamdainamlarda
    ablative inamdaninamlardan
    definite genitive inamıninamların
    Possessive forms of inam
    nominative
    singular plural
    mənim (“my”) inamım inamlarım
    sənin (“your”) inamın inamların
    onun (“his/her/its”) inamı inamları
    bizim (“our”) inamımız inamlarımız
    sizin (“your”) inamınız inamlarınız
    onların (“their”) inamı or inamları inamları
    accusative
    singular plural
    mənim (“my”) inamımı inamlarımı
    sənin (“your”) inamını inamlarını
    onun (“his/her/its”) inamını inamlarını
    bizim (“our”) inamımızı inamlarımızı
    sizin (“your”) inamınızı inamlarınızı
    onların (“their”) inamını or inamlarını inamlarını
    dative
    singular plural
    mənim (“my”) inamıma inamlarıma
    sənin (“your”) inamına inamlarına
    onun (“his/her/its”) inamına inamlarına
    bizim (“our”) inamımıza inamlarımıza
    sizin (“your”) inamınıza inamlarınıza
    onların (“their”) inamına or inamlarına inamlarına
    locative
    singular plural
    mənim (“my”) inamımda inamlarımda
    sənin (“your”) inamında inamlarında
    onun (“his/her/its”) inamında inamlarında
    bizim (“our”) inamımızda inamlarımızda
    sizin (“your”) inamınızda inamlarınızda
    onların (“their”) inamında or inamlarında inamlarında
    ablative
    singular plural
    mənim (“my”) inamımdan inamlarımdan
    sənin (“your”) inamından inamlarından
    onun (“his/her/its”) inamından inamlarından
    bizim (“our”) inamımızdan inamlarımızdan
    sizin (“your”) inamınızdan inamlarınızdan
    onların (“their”) inamından or inamlarından inamlarından
    genitive
    singular plural
    mənim (“my”) inamımın inamlarımın
    sənin (“your”) inamının inamlarının
    onun (“his/her/its”) inamının inamlarının
    bizim (“our”) inamımızın inamlarımızın
    sizin (“your”) inamınızın inamlarınızın
    onların (“their”) inamının or inamlarının inamlarının

    Derived terms

    • inamla
    • inamlı
    • inamlılıq
    • inamsız
    • inamsızlıq

    References

    Hungarian

    Etymology

    ín (“tendon, sinew”) +‎ -am (“my”, possessive suffix)

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈinɒm]
    • Hyphenation: inam

    Noun

    inam

    1. first-person singular single-possession possessive of ín

    Declension

    Inflection (stem in -a-, back harmony)
    singular plural
    nominative inam —
    accusative inamat —
    dative inamnak —
    instrumental inammal —
    causal-final inamért —
    translative inammá —
    terminative inamig —
    essive-formal inamként —
    essive-modal inamul —
    inessive inamban —
    superessive inamon —
    adessive inamnál —
    illative inamba —
    sublative inamra —
    allative inamhoz —
    elative inamból —
    delative inamról —
    ablative inamtól —
    non-attributive
    possessive – singular
    inamé —
    non-attributive
    possessive – plural
    inaméi —

    Rendille

    Etymology

    Cognate with Somali inan.

    Noun

    ínam m (plural yeele)

    1. boy

    Noun

    inám f (plural albe, accusative iname)

    1. girl

    References

    • Heine, B. (1975). "Notes on the Rendille language (Kenya)", page 196

    Romanian

    Etymology

    Borrowed from Ottoman Turkish [script needed] (inam).

    Noun

    inam n (plural inamuri)

    1. (obsolete) travel permit

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative inam inamul inamuri inamurile
    genitive-dative inam inamului inamuri inamurilor
    vocative inamule inamurilor

    References

    • inam in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN

    Tagalog

    Pronunciation

    • (Standard Tagalog) IPA(key): /ˈʔinam/ [ˈʔiː.n̪ɐm]
    • Rhymes: -inam
    • Syllabification: i‧nam

    Noun

    inam (Baybayin spelling ᜁᜈᜋ᜔)

    1. niceness; prettiness; beauty
      Synonyms: ganda, kagandahan, dikit, kariktan, dilag, karilagan
    2. goodness; kindness; generosity
      Synonyms: buti, kabutihan, bait, kabaitan
    3. neatness; orderliness
      Synonyms: ayos, kaayusan
    4. condition of being clear and bright (of weather)
      Synonyms: aliwalas, kaaliwalasan
    5. merit
      Synonyms: merito, galing
    6. sufficiency of quantity
      Synonyms: katamtaman, kasapatan

    Derived terms

    Anagrams