in mentem venio

Latin

Pronunciation

Phrase

in mentem veniō (present infinitive in mentem venīre, perfect active in mentem venī, supine in mentem venītum); fourth conjugation

  1. to come to mind, occur, appear in one's thoughts
    • 161 BCE, Publius Terentius Afer, Eunuchus 451:
      bene dixti, ac mihi istuc non in mentem venerat.
      • 2001 translation by John Barsby
        Quite right. That hadn’t occurred to me.
    • 106 BCE – 43 BCE, Cicero, In Caecilium 8.27:
      In mentem tibi non venit quid negotii sit causam publicam sustinere
      • 1928 translation by L. H. G. Greenwood
        It has probably never occurred to you what it means to bear on your shoulders the whole weight of a criminal trial.
    • 158 CE – 159 CE, Apuleius, Apologia sive pro se de magia 69.5:
      at tibi, Aemiliane, non venit in mentem, priusquam ego Oeam venirem, te litteras etiam, uti nuberet, scripsisse ad filium eius Pontianum.
      But, Aemilianus, it did not occur to you that, before I came to Oea, you had written letters for her son Pontianus, so that she would marry

Conjugation