imprezowiczka

Polish

Etymology

    From imprezowicz + -ka.

    Pronunciation

    • IPA(key): /im.prɛ.zɔˈvit͡ʂ.ka/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -it͡ʂka
    • Syllabification: im‧pre‧zo‧wicz‧ka

    Noun

    imprezowiczka f (male equivalent imprezowicz)

    1. female equivalent of imprezowicz (“party animal, reveller, partygoer”)
      Synonym: balangowiczka

    Declension

    Declension of imprezowiczka
    singular plural
    nominative imprezowiczka imprezowiczki
    genitive imprezowiczki imprezowiczek
    dative imprezowiczce imprezowiczkom
    accusative imprezowiczkę imprezowiczki
    instrumental imprezowiczką imprezowiczkami
    locative imprezowiczce imprezowiczkach
    vocative imprezowiczko imprezowiczki

    Further reading

    • “imprezowiczka”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “imprezowiczka”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)