imprezowicz

Polish

Etymology

    From impreza + -owicz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /im.prɛˈzɔ.vit͡ʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvit͡ʂ
    • Syllabification: im‧pre‧zo‧wicz

    Noun

    imprezowicz m pers (female equivalent imprezowiczka)

    1. party animal, reveller, partygoer
      Synonym: balangowicz

    Declension

    Declension of imprezowicz
    singular plural
    nominative imprezowicz imprezowicze
    genitive imprezowicza imprezowiczów
    dative imprezowiczowi imprezowiczom
    accusative imprezowicza imprezowiczów
    instrumental imprezowiczem imprezowiczami
    locative imprezowiczu imprezowiczach
    vocative imprezowiczu imprezowicze

    Further reading

    • “imprezowicz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “imprezowicz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)