importare

See also: importaré

Italian

Pronunciation

  • IPA(key): /im.porˈta.re/
  • Rhymes: -are
  • Hyphenation: im‧por‧tà‧re

Etymology 1

From Latin importāre.

Verb

importàre (first-person singular present impòrto, first-person singular past historic importài, past participle importàto, auxiliary èssere)

  1. (intransitive) to be important, to matter
Conjugation

Etymology 2

Borrowed from French importer and English import.

Verb

importàre (first-person singular present impòrto, first-person singular past historic importài, past participle importàto, auxiliary avére)

  1. (transitive) to import (to bring (something) in from a foreign country, especially for sale or trade)
    Antonym: esportare
Conjugation

Further reading

  • “importare1”, in Vocabolario Treccani on line (in Italian), Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 2026
  • “importare2”, in Vocabolario Treccani on line (in Italian), Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 2026

Anagrams

Latin

Verb

importāre

  1. inflection of importō:
    1. present active infinitive
    2. second-person singular present passive imperative/indicative

Romanian

Etymology

    From importa + -re.

    Noun

    importare f (plural importări)

    1. importation

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative importare importarea importări importările
    genitive-dative importări importării importări importărilor
    vocative importare, importareo importărilor

    Spanish

    Verb

    importare

    1. first/third-person singular future subjunctive of importar