implanto

See also: implantó

Catalan

Verb

implanto

  1. first-person singular present indicative of implantar

Latin

Etymology

    From in- + plantō.

    Pronunciation

    Verb

    implantō (present infinitive implantāre, perfect active implantāvī, supine implantātum); first conjugation

    1. to implant, put in, add

    Conjugation

    Derived terms

    • implantātiō

    Descendants

    • → Albanian: mbëltoj
    • → Catalan: implantar
    • → Middle French: implanter
      • French: implanter
      • → Danish: implantere
      • → English: implant
      • → Norwegian Bokmål: implantere
      • → Norwegian Nynorsk: implantera, implantere
    • Friulian: implantâ
    • → German: implantieren
    • Italian: impiantare
    • → Portuguese: implantar
    • Romanian: împlânta; → implanta
    • → Spanish: implantar
    • → Swedish: implantera
    • Venetan: inpiantar

    Portuguese

    Pronunciation

    • Rhymes: -ɐ̃tu

    Verb

    implanto

    1. first-person singular present indicative of implantar

    Spanish

    Pronunciation

    • IPA(key): /imˈplanto/ [ĩmˈplãn̪.t̪o]
    • Rhymes: -anto
    • Syllabification: im‧plan‧to

    Verb

    implanto

    1. first-person singular present indicative of implantar