imkân

See also: imkan

Turkish

Etymology

Inherited from Ottoman Turkish امكان (imḱan), Arabic إِمْكَان (ʔimkān).

Pronunciation

  • IPA(key): /imˈcan/, (definite accusative) /im.caːˈnɯ/
  • Audio:(file)

Noun

imkân (definite accusative imkânı, plural imkânlar)

  1. possibility
  2. opportunity, potential (chance for advancement, progress or profit)

Declension

Declension of imkân
singular plural
nominative imkân imkânlar
definite accusative imkânı imkânları
dative imkâna imkânlara
locative imkânda imkânlarda
ablative imkândan imkânlardan
genitive imkânın imkânların
Predicative forms
singular plural
1st singular imkânım imkânlarım
2nd singular imkânsın imkânlarsın
3rd singular imkân
imkândır
imkânlar
imkânlardır
1st plural imkânız imkânlarız
2nd plural imkânsınız imkânlarsınız
3rd plural imkânlar imkânlardır

Synonyms

Derived terms

References