imiti

See also: imití

Catalan

Verb

imiti

  1. inflection of imitar:
    1. first/third-person singular present subjunctive
    2. third-person singular imperative

Esperanto

Etymology

    Derived from Latin imito (“to copy, portray, imitate”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /iˈmiti/
    • Audio 1:(file)
    • Audio 2:(file)
    • Rhymes: -iti
    • Syllabification: i‧mi‧ti

    Verb

    imiti (present imitas, past imitis, future imitos, conditional imitus, volitive imitu)

    1. (transitive) to imitate

    Conjugation

    Conjugation of imiti
    present past future
    singular plural singular plural singular plural
    tense imitas imitis imitos
    active participle imitanta imitantaj imitinta imitintaj imitonta imitontaj
    acc. imitantan imitantajn imitintan imitintajn imitontan imitontajn
    passive participle imitata imitataj imitita imititaj imitota imitotaj
    acc. imitatan imitatajn imititan imititajn imitotan imitotajn
    nominal active participle imitanto imitantoj imitinto imitintoj imitonto imitontoj
    acc. imitanton imitantojn imitinton imitintojn imitonton imitontojn
    nominal passive participle imitato imitatoj imitito imititoj imitoto imitotoj
    acc. imitaton imitatojn imititon imititojn imitoton imitotojn
    adverbial active participle imitante imitinte imitonte
    adverbial passive participle imitate imitite imitote
    infinitive imiti imperative imitu conditional imitus

    Derived terms

    Italian

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈi.mi.ti/
    • Rhymes: -imiti
    • Hyphenation: ì‧mi‧ti

    Verb

    imiti

    1. inflection of imitare:
      1. second-person singular present indicative
      2. first/second/third-person singular present subjunctive
      3. third-person singular imperative

    Wayumara

    Noun

    imiti

    1. thigh

    References

    • The Central Caribs (1924)