igrzec

Old Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *jьgrьcь. By surface analysis, igrać + -iec. First attested in the fifteenth century.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /iɡr̝ɛt͡sʲ/
    • IPA(key): (15th CE) /iɡr̝ɛt͡sʲ/

    Noun

    igrzec m animacy unattested

    1. wandering jester, juggler, comedian
      Synonyms: chwist, fist, igracz, kuglarz, kuglerz, łudacz, łudarz, szpilman, wiła
      • 1875 [c. 1455-1460], Zygmunt Celichowski, editor, Słowniczek łacińsko- polski wyrazów prawa magdeburskiego z wieku XV. Przedruk homograficzny z kodeksu kórnickiego‎[1], page 6:
        Joculatores pysczkowye abo gygrczy, kvglarze
        [Joculatores piszczkowie abo jigrcy, kuglarze]
    nouns

    Descendants

    • Polish: igrzec (historical)

    References

    Polish

    Alternative forms

    Etymology

      Inherited from Old Polish igrzec. By surface analysis, igrać + -iec.

      Pronunciation

       
      • IPA(key): /ˈi.ɡʐɛt͡s/
      • (Middle Polish) IPA(key): (16th c.) /ˈi.ɡr̝ɛt͡s/, (17th–18th c.) /ˈi.ɡʐɛt͡s/
      • Rhymes: -iɡʐɛt͡s
      • Syllabification: i‧grzec

      Noun

      igrzec m pers

      1. (historical) comedian, juggler, prestidigitator
        Synonyms: kuglarz, prestidigitator

      Declension

      Declension of igrzec
      singular plural
      nominative igrzec igrcy, igrce1
      genitive igrca igrców
      dative igrcowi igrcom
      accusative igrca igrców
      instrumental igrcem igrcami
      locative igrcu igrcach
      vocative igrcu, igrcze igrcy

      1Deprecative.

      adjectives
      • igrzyskowy

      Further reading

      • “igrzec”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “igrzec”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)
      • igrzec in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego
      • Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “igrzec”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]