iarnáil

Irish

Etymology

From iarann +‎ -áil.

Noun

iarnáil f (genitive singular iarnála, uncountable)

  1. verbal noun of iarnáil
  2. ironing
    Synonym: smúdáil

Declension

Declension of iarnáil (third declension, no plural)
bare forms
singular
nominative iarnáil
vocative a iarnáil
genitive iarnála
dative iarnáil
forms with the definite article
singular
nominative an iarnáil
genitive na hiarnála
dative leis an iarnáil
don iarnáil

Verb

iarnáil (present analytic iarnálann, future analytic iarnálfaidh, verbal noun iarnáil, past participle iarnáilte)

  1. (transitive) iron (smooth with flat-iron)

Conjugation

Conjugation of iarnáil (first conjugation – B)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present iarnálaim iarnálann tú;
iarnálair†
iarnálann sé, sí iarnálaimid; iarnálann muid iarnálann sibh iarnálann siad;
iarnálaid†
a iarnálann; a iarnálas iarnáiltear
past d'iarnáil mé; d'iarnálas /
iarnáil mé‡; iarnálas‡
d'iarnáil tú; d'iarnálais /
iarnáil tú‡; iarnálais‡
d'iarnáil sé, sí /
iarnáil sé, sí‡
d'iarnálamar; d'iarnáil muid /
iarnálamar‡; iarnáil muid‡
d'iarnáil sibh; d'iarnálabhair /
iarnáil sibh‡; iarnálabhair‡
d'iarnáil siad; d'iarnáladar /
iarnáil siad; iarnáladar‡
a d'iarnáil iarnáladh;
hiarnáladh†
past habitual d'iarnálainn /
iarnálainn‡
d'iarnáilteá /
iarnáilteá‡
d'iarnáladh sé, sí /
iarnáladh sé, sí‡
d'iarnálaimis; d'iarnáladh muid /
iarnáladh muid‡
d'iarnáladh sibh /
iarnáladh sibh‡
d'iarnálaidís; d'iarnáladh siad /
iarnálaidís‡; iarnáladh siad‡
a d'iarnáladh d'iarnáiltí /
iarnáiltí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future iarnálfaidh mé;
iarnálfad
iarnálfaidh tú;
iarnálfair†
iarnálfaidh sé, sí iarnálfaimid;
iarnálfaidh muid
iarnálfaidh sibh iarnálfaidh siad;
iarnálfaid†
a iarnálfaidh; a iarnálfas iarnálfar
conditional d'iarnálfainn /
iarnálfainn‡
d'iarnálfá /
iarnálfá‡
d'iarnálfadh sé, sí /
iarnálfadh sé, sí‡
d'iarnálfaimis; d'iarnálfadh muid /
iarnálfaimis‡; iarnálfadh muid‡
d'iarnálfadh sibh /
iarnálfadh sibh‡
d'iarnálfaidís; d'iarnálfadh siad /
iarnálfaidís‡; iarnálfadh siad‡
a d'iarnálfadh d'iarnálfaí /
iarnálfaí‡
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-iarnála mé;
go n-iarnálad†
go n-iarnála tú;
go n-iarnálair†
go n-iarnála sé, sí go n-iarnálaimid;
go n-iarnála muid
go n-iarnála sibh go n-iarnála siad;
go n-iarnálaid†
— go n-iarnáiltear
past dá n-iarnálainn dá n-iarnáilteá dá n-iarnáladh sé, sí dá n-iarnálaimis;
dá n-iarnáladh muid
dá n-iarnáladh sibh dá n-iarnálaidís;
dá n-iarnáladh siad
— dá n-iarnáiltí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— iarnálaim iarnáil iarnáladh sé, sí iarnálaimis iarnálaigí;
iarnálaidh†
iarnálaidís — iarnáiltear
past participle iarnáilte
verbal noun iarnáil

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Derived terms

Mutation

Mutated forms of iarnáil
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
iarnáil n-iarnáil hiarnáil not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading