huzurlu

Turkish

Etymology

    From huzur + -lu.

    Adjective

    huzurlu

    1. peaceful; tranquil, placid

    Declension

    Predicative forms of huzurlu
    present tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I am) huzurluyum huzurlu muyum?
    sen (you are) huzurlusun huzurlu musun?
    o (he/she/it is) huzurlu / huzurludur huzurlu mu?
    biz (we are) huzurluyuz huzurlu muyuz?
    siz (you are) huzurlusunuz huzurlu musunuz?
    onlar (they are) huzurlu(lar) huzurlu(lar) mı?
    past tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) huzurluydum huzurlu muydum?
    sen (you were) huzurluydun huzurlu muydun?
    o (he/she/it was) huzurluydu huzurlu muydu?
    biz (we were) huzurluyduk huzurlu muyduk?
    siz (you were) huzurluydunuz huzurlu muydunuz?
    onlar (they were) huzurluydular huzurlu muydular?
    indirect past
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) huzurluymuşum huzurlu muymuşum?
    sen (you were) huzurluymuşsun huzurlu muymuşsun?
    o (he/she/it was) huzurluymuş huzurlu muymuş?
    biz (we were) huzurluymuşuz huzurlu muymuşuz?
    siz (you were) huzurluymuşsunuz huzurlu muymuşsunuz?
    onlar (they were) huzurluymuşlar huzurlu muymuşlar?
    conditional
    positive declarative positive interrogative
    ben (if I) huzurluysam huzurlu muysam?
    sen (if you) huzurluysan huzurlu muysan?
    o (if he/she/it) huzurluysa huzurlu muysa?
    biz (if we) huzurluysak huzurlu muysak?
    siz (if you) huzurluysanız huzurlu muysanız?
    onlar (if they) huzurluysalar huzurlu muysalar?

    For negative forms, use the appropriate form of değil.

    Antonyms