humus

See also: Humus and húmus

English

Etymology 1

    Borrowed from Latin humus.

    Pronunciation

    • enPR: hyo͞o'məs, IPA(key): /ˈhjuːməs/
    • Audio (Southern England):(file)
    • Rhymes: -uːməs

    Noun

    humus (usually uncountable, plural humuses)

    1. A large group of natural organic compounds, found in the soil, formed from the chemical and biological decomposition of plant and animal residues and from the synthetic activity of microorganisms.
    Hypernyms
    Meronyms
    Derived terms
    Descendants
    • → Welsh: hwmws
    Translations

    See also

    Etymology 2

    Borrowed from Turkish humus or Arabic حُمُّص (ḥummuṣ).

    Noun

    humus (uncountable)

    1. Alternative spelling of hummus (“chickpea dip”).

    Anagrams

    Catalan

    Etymology

      Learned borrowing from Latin humus (“earth, soil”).

      Pronunciation

      Noun

      humus m (uncountable)

      1. humus

      Derived terms

      • húmic

      Further reading

      Czech

      Etymology

        Borrowed from Latin humus.

        Pronunciation

        • IPA(key): [ˈɦumus]
        • Hyphenation: hu‧mus

        Noun

        humus m inan

        1. humus

        Declension

        Further reading

        Dutch

        Etymology

        Borrowed from Latin humus.

        Pronunciation

        • IPA(key): /ˈɦy.mʏs/
        • Audio:(file)
        • Hyphenation: hu‧mus
        • Homophone: hummus (some speakers)

        Noun

        humus m (uncountable, no diminutive)

        1. humus (soil organic matter)
        2. (by extension) compost

        Derived terms

        Descendants

        Finnish

        Etymology

        Borrowed from Latin humus

        Pronunciation

        • IPA(key): /ˈhumus/, [ˈhumus̠]
        • Rhymes: -umus
        • Syllabification(key): hu‧mus
        • Hyphenation(key): hu‧mus

        Noun

        humus

        1. humus

        Declension

        Inflection of humus (Kotus type 39/vastaus, no gradation)
        nominative humus humukset
        genitive humuksen humusten
        humuksien
        partitive humusta humuksia
        illative humukseen humuksiin
        singular plural
        nominative humus humukset
        accusative nom. humus humukset
        gen. humuksen
        genitive humuksen humusten
        humuksien
        partitive humusta humuksia
        inessive humuksessa humuksissa
        elative humuksesta humuksista
        illative humukseen humuksiin
        adessive humuksella humuksilla
        ablative humukselta humuksilta
        allative humukselle humuksille
        essive humuksena humuksina
        translative humukseksi humuksiksi
        abessive humuksetta humuksitta
        instructive — humuksin
        comitative See the possessive forms below.
        Possessive forms of humus (Kotus type 39/vastaus, no gradation)
        first-person singular possessor
        singular plural
        nominative humukseni humukseni
        accusative nom. humukseni humukseni
        gen. humukseni
        genitive humukseni humusteni
        humuksieni
        partitive humustani humuksiani
        inessive humuksessani humuksissani
        elative humuksestani humuksistani
        illative humukseeni humuksiini
        adessive humuksellani humuksillani
        ablative humukseltani humuksiltani
        allative humukselleni humuksilleni
        essive humuksenani humuksinani
        translative humuksekseni humuksikseni
        abessive humuksettani humuksittani
        instructive — —
        comitative — humuksineni
        second-person singular possessor
        singular plural
        nominative humuksesi humuksesi
        accusative nom. humuksesi humuksesi
        gen. humuksesi
        genitive humuksesi humustesi
        humuksiesi
        partitive humustasi humuksiasi
        inessive humuksessasi humuksissasi
        elative humuksestasi humuksistasi
        illative humukseesi humuksiisi
        adessive humuksellasi humuksillasi
        ablative humukseltasi humuksiltasi
        allative humuksellesi humuksillesi
        essive humuksenasi humuksinasi
        translative humukseksesi humuksiksesi
        abessive humuksettasi humuksittasi
        instructive — —
        comitative — humuksinesi
        first-person plural possessor
        singular plural
        nominative humuksemme humuksemme
        accusative nom. humuksemme humuksemme
        gen. humuksemme
        genitive humuksemme humustemme
        humuksiemme
        partitive humustamme humuksiamme
        inessive humuksessamme humuksissamme
        elative humuksestamme humuksistamme
        illative humukseemme humuksiimme
        adessive humuksellamme humuksillamme
        ablative humukseltamme humuksiltamme
        allative humuksellemme humuksillemme
        essive humuksenamme humuksinamme
        translative humukseksemme humuksiksemme
        abessive humuksettamme humuksittamme
        instructive — —
        comitative — humuksinemme
        second-person plural possessor
        singular plural
        nominative humuksenne humuksenne
        accusative nom. humuksenne humuksenne
        gen. humuksenne
        genitive humuksenne humustenne
        humuksienne
        partitive humustanne humuksianne
        inessive humuksessanne humuksissanne
        elative humuksestanne humuksistanne
        illative humukseenne humuksiinne
        adessive humuksellanne humuksillanne
        ablative humukseltanne humuksiltanne
        allative humuksellenne humuksillenne
        essive humuksenanne humuksinanne
        translative humukseksenne humuksiksenne
        abessive humuksettanne humuksittanne
        instructive — —
        comitative — humuksinenne
        third-person possessor
        singular plural
        nominative humuksensa humuksensa
        accusative nom. humuksensa humuksensa
        gen. humuksensa
        genitive humuksensa humustensa
        humuksiensa
        partitive humustaan
        humustansa
        humuksiaan
        humuksiansa
        inessive humuksessaan
        humuksessansa
        humuksissaan
        humuksissansa
        elative humuksestaan
        humuksestansa
        humuksistaan
        humuksistansa
        illative humukseensa humuksiinsa
        adessive humuksellaan
        humuksellansa
        humuksillaan
        humuksillansa
        ablative humukseltaan
        humukseltansa
        humuksiltaan
        humuksiltansa
        allative humukselleen
        humuksellensa
        humuksilleen
        humuksillensa
        essive humuksenaan
        humuksenansa
        humuksinaan
        humuksinansa
        translative humuksekseen
        humukseksensa
        humuksikseen
        humuksiksensa
        abessive humuksettaan
        humuksettansa
        humuksittaan
        humuksittansa
        instructive — —
        comitative — humuksineen
        humuksinensa

        Derived terms

        Further reading

        French

        Etymology

        Borrowed from Latin humus.

        Pronunciation

        Noun

        humus m (uncountable)

        1. humus

        Descendants

        Further reading

        Indonesian

        Pronunciation

        Etymology 1

        Borrowed from Dutch humus, from Latin humus.

        Noun

        humus (uncountable)

        1. humus (a large group of natural organic compounds, found in the soil, formed from the chemical and biological decomposition of plant and animal residues and from the synthetic activity of microorganisms)
        Derived terms
        • humus alfa
        • humus anam
        • humus gembur
        • humus lunak
        • humus mentah

        Etymology 2

        Borrowed from Arabic حُمُّص (ḥummuṣ).

        Noun

        humus (plural humus-humus)

        1. (cooking) hummus (dip made of chickpea paste)

        Etymology 3

        Borrowed from Toba Batak [Term?].

        Noun

        humus (plural humus-humus)

        1. the fine fibers from the trunk of the enau tree are used as koto strings.

        Further reading

        Italian

        Alternative forms

        Etymology

        From Latin humus.

        Pronunciation

        • IPA(key): /ˈu.mus/
        • Rhymes: -umus
        • Hyphenation: hù‧mus

        Noun

        humus m (invariable)

        1. humus

        Further reading

        • “humus”, in Vocabolario Treccani on line (in Italian), Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 2026

        Latin

        Alternative forms

        Etymology

          From Proto-Italic *homos, from earlier *xomos, ultimately from *dʰéǵʰōm (“earth”). De Vaan suggests that the o-stem emerged in Latin on the basis of the ambiguous locative form humī, itself from earlier *homei, from Proto-Indo-European *ǵʰémi.[1] Alternatively, Sihler reconstructs a separate Proto-Indo-European adjective of the shape *dʰǵʰomós.[2] Cognates include Sanskrit क्ष (kṣa), Ancient Greek χθών (khthṓn), and Old Church Slavonic землꙗ (zemlja). Related to homō (“human being, man”).

          Pronunciation

          Noun

          humus f (genitive humī); second declension

          1. ground, floor
          2. earth, soil
            Synonyms: terra, solum, tellūs
            • 8 CE, Ovidius, Fasti 4.559–560:
              [Triptolemus] prīmus arābit et seret et culta praemia tollet humō
              [Triptolemus] will be the first to plow and sow and take away the rewards from cultivated soil.
              (See Triptolemus, Demophon of Eleusis, and Celeus for the ancient Greek myths about a royal family who are presented as humble country folk in the Fasti.)

          Declension

          Second-declension noun, with locative.

          Locative used in the sense "on the ground". Irregular ablative singular humū once used by Varro.

          Derived terms

          Descendants

          Unsorted borrowings:

          References

          • “humus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
          • “humus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
          • “humus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
          1. ^ De Vaan, Michiel (2008), “humus”, in Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 7), Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 292
          2. ^ Sihler, Andrew L. (1995), New Comparative Grammar of Greek and Latin, Oxford, New York: Oxford University Press, →ISBN, § 45.1, page 43

          Polish

          Pronunciation

          • IPA(key): /ˈxu.mus/
          • Audio:(file)
          • Rhymes: -umus
          • Syllabification: hu‧mus

          Etymology 1

            Borrowed from Arabic حُمُّص (ḥummuṣ).

            Alternative forms

            Noun

            humus m inan

            1. hummus (Levantine Arab dip made of chickpea paste with various additions, such as olive oil, fresh garlic, lemon juice, and tahini, often eaten with pitta bread, or as a meze)
            Declension
            Declension of humus
            singular
            nominative humus
            genitive humusu
            dative humusowi
            accusative humus
            instrumental humusem
            locative humusie
            vocative humusie

            Etymology 2

              Learned borrowing from Latin humus.

              Noun

              humus m inan (related adjective humusowy)

              1. (literary) humus (large group of natural organic compounds, found in the soil, formed from the chemical and biological decomposition of plant and animal residues and from the synthetic activity of microorganisms)
                Synonym: próchnica f
              Declension
              Declension of humus
              singular
              nominative humus
              genitive humusu
              dative humusowi
              accusative humus
              instrumental humusem
              locative humusie
              vocative humusie

              Further reading

              • “humus”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
              • “humus”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)
              • humus in PWN's encyclopedia

              Romanian

              Etymology

                Borrowed from French humus, from Latin humus.

                Noun

                humus n (uncountable)

                1. humus (in the soil)

                Declension

                singular only indefinite definite
                nominative-accusative humus humusul
                genitive-dative humus humusului
                vocative humusule

                Serbo-Croatian

                Etymology

                Borrowed from Latin humus.

                Pronunciation

                • IPA(key): /xǔːmus/
                • Hyphenation: hu‧mus

                Noun

                húmus m inan (Cyrillic spelling ху́мус)

                1. humus

                Declension

                Spanish

                Pronunciation

                • IPA(key): /ˈumus/ [ˈu.mus]
                • Rhymes: -umus
                • Syllabification: hu‧mus

                Noun

                humus m (plural humus)

                1. hummus
                2. humus

                Further reading

                Swedish

                Noun

                humus c

                1. humus

                Declension

                Declension of humus
                nominative genitive
                singular indefinite humus humus
                definite humusen humusens
                plural indefinite — —
                definite — —

                See also

                References

                Turkish

                Etymology 1

                  Borrowed from French humus.

                  Noun

                  humus (definite accusative humusu, plural humuslar)

                  1. humus
                  Declension
                  Declension of humus
                  singular plural
                  nominative humus humuslar
                  definite accusative humusu humusları
                  dative humusa humuslara
                  locative humusta humuslarda
                  ablative humustan humuslardan
                  genitive humusun humusların
                  Possessive forms
                  nominative
                  singular plural
                  1st singular humusum humuslarım
                  2nd singular humusun humusların
                  3rd singular humusu humusları
                  1st plural humusumuz humuslarımız
                  2nd plural humusunuz humuslarınız
                  3rd plural humusları humusları
                  definite accusative
                  singular plural
                  1st singular humusumu humuslarımı
                  2nd singular humusunu humuslarını
                  3rd singular humusunu humuslarını
                  1st plural humusumuzu humuslarımızı
                  2nd plural humusunuzu humuslarınızı
                  3rd plural humuslarını humuslarını
                  dative
                  singular plural
                  1st singular humusuma humuslarıma
                  2nd singular humusuna humuslarına
                  3rd singular humusuna humuslarına
                  1st plural humusumuza humuslarımıza
                  2nd plural humusunuza humuslarınıza
                  3rd plural humuslarına humuslarına
                  locative
                  singular plural
                  1st singular humusumda humuslarımda
                  2nd singular humusunda humuslarında
                  3rd singular humusunda humuslarında
                  1st plural humusumuzda humuslarımızda
                  2nd plural humusunuzda humuslarınızda
                  3rd plural humuslarında humuslarında
                  ablative
                  singular plural
                  1st singular humusumdan humuslarımdan
                  2nd singular humusundan humuslarından
                  3rd singular humusundan humuslarından
                  1st plural humusumuzdan humuslarımızdan
                  2nd plural humusunuzdan humuslarınızdan
                  3rd plural humuslarından humuslarından
                  genitive
                  singular plural
                  1st singular humusumun humuslarımın
                  2nd singular humusunun humuslarının
                  3rd singular humusunun humuslarının
                  1st plural humusumuzun humuslarımızın
                  2nd plural humusunuzun humuslarınızın
                  3rd plural humuslarının humuslarının

                  Etymology 2

                    Borrowed from Arabic حُمُّص (ḥummuṣ).

                    Noun

                    humus (definite accusative humusu, plural humuslar)

                    1. hummus

                    References

                    • “humus”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu