honorarius

Latin

Etymology

From honor (oblique root honōr-) +‎ -ārius.

Pronunciation

Adjective

honōrārius (feminine honōrāria, neuter honōrārium); first/second-declension adjective

  1. honorary
  2. complimentary

Declension

First/second-declension adjective.

Descendants

  • Catalan: honorari
  • French: honoraire
  • Galician: honorario
  • Italian: onorario
  • Portuguese: honorário
  • Romanian: onorariu
  • Spanish: honorario

References

  • “honorarius”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • “honorarius”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
  • “honorarius”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.