harpa

See also: Harpa, harpă, and härpå

Faroese

Alternative forms

Etymology

From Old Norse harpa, from Proto-Germanic *harpǭ. Compare Icelandic harpa, Norwegian and Danish harpe, Swedish harpa, German Harfe, Dutch and English harp.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈhaɹ̥pa/
    Rhymes: -aɹ̥pa

Noun

harpa f (genitive singular harpu, plural harpur)

  1. harp

Declension

f1 singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative harpa harpan harpur harpurnar
accusative harpu harpuna harpur harpurnar
dative harpu harpuni harpum harpunum
genitive harpu harpunnar harpa harpanna

Derived terms

French

Pronunciation

Verb

harpa

  1. third-person singular past historic of harper

Icelandic

Etymology

From Old Norse harpa, from Proto-Germanic *harpǭ. Compare Faroese hørpa, harpa, Norwegian and Danish harpe, Swedish harpa, German Harfe, Dutch and English harp.

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈhar̥pa]
    Rhymes: -ar̥pa
    Homophones: Harpa

Noun

harpa f (genitive singular hörpu, nominative plural hörpur)

  1. harp
  2. the seventh month of the year according to the old Icelandic calendar

Declension

Declension of harpa (feminine)
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative harpa harpan hörpur hörpurnar
accusative hörpu hörpuna hörpur hörpurnar
dative hörpu hörpunni hörpum hörpunum
genitive hörpu hörpunnar harpna, harpa harpnanna, harpanna

Derived terms

See also

Icelandic calendar months in Icelandic · Mánuðir í norrænu tímatalinu (layout · text)
Skammdegi · skammdegi, vetur
Gormánuður Ýlir Mörsugur Þorri Góa Einmánuður
gormánuður ýlir, frermánuður mörsugur, hrútmánuður þorri góa einmánuður
Náttleysi · náttleysi, sumar
Harpa Skerpla Sólmánuður Heyannir Tvímánuður Haustmánuður
harpa, gaukmánuður skerpla, sáðtíð, eggtíð, stekktíð sólmánuður, selmánuður heyannir tvímánuður, kornskurðarmánuður haustmánuður
Aukanætur · aukanætur
Sumarauka · sumarauka

Latin

Etymology

Borrowed from Frankish *harpā. First attested in Fortunatus, 7th c. (plaudat tibi barbarus harpa).

Noun

harpa f (genitive harpae); first declension (Early Medieval Latin)

  1. harp

Derived terms

  • harpator [c. 785 CE, Lex Frisionum]
  • harpō [c. 785 CE, Lex Frisionum]

Descendants

  • Gallo-Romance:
    • Old French: harpe, arpe
      • Middle French: harpe
      • Norman: harpe (Jersiais)
      • Picard: hârpe (Athois)
      • Walloon: ârpe (Forrières)
    • Old Occitan: arpa
  • Ibero-Romance:
  • Italo-Romance

Norwegian Bokmål

Alternative forms

Noun

harpa m or f

  1. definite feminine singular of harpe

Norwegian Nynorsk

Noun

harpa f

  1. definite singular of harpe

Old Dutch

Etymology

From Proto-West Germanic *harpā, from Proto-Germanic *harpǭ. It is only attested in the derived meaning rack.

Noun

harpa f

  1. harp
  2. rack (torturing device)

Inflection

Descendants

References

  • “harpa I”, in Oudnederlands Woordenboek, 2012

Old Swedish

Etymology

From Old Norse harpa, from Proto-Germanic *harpǭ.

Noun

harpa f

  1. harp

Declension

Declension of harpa (on-stem)
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative harpa harpan harpu(r), -o(r) harpuna(r), -ona(r)
accusative harpu, -o harpuna, -ona harpu(r), -o(r) harpuna(r), -ona(r)
dative harpu, -o harpunni, -onne harpum, -om harpumin, -omen
genitive harpu, -o harpunna(r), -onna(r) harpa harpanna

Descendants

Portuguese

harpa

Etymology

    Inherited from Old Galician-Portuguese arpa, from Late Latin harpa, from Frankish *harpā, from Proto-Germanic *harpǭ.

    Pronunciation

     

    • Audio (Brazil (Caipira)):(file)
    • Rhymes: (Brazil) -aʁpɐ, (Portugal) -aɾpɐ
    • Hyphenation: har‧pa

    Noun

    harpa f (plural harpas)

    1. harp (musical instrument)

    Derived terms

    Further reading

    Romanian

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈharpa]

    Noun

    harpa f

    1. definite nominative/accusative singular of harpă

    Spanish

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈaɾpa/ [ˈaɾ.pa]
    • Rhymes: -aɾpa
    • Syllabification: har‧pa

    Noun

    harpa f (plural harpas)

    1. rare spelling of arpa

    Further reading

    Swedish

    en kvinna som spelar harpa [a woman playing the harp [playing harp]]

    Etymology

    From Old Swedish harpa, from Old Norse harpa, from Proto-Germanic *harpǭ. Compare Norwegian and Danish harpe, Icelandic harpa, Faroese hørpa, harpa, German Harfe, Dutch and English harp.

    Pronunciation

    Noun

    harpa c

    1. (music) a harp
    2. a grain sieve

    Declension

    Descendants

    References