grzesznik

Polish

Etymology

    Inherited from Old Polish grzesznik, from Proto-Slavic *grěšьnikъ.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈɡʐɛʂ.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛʂɲik
    • Syllabification: grzesz‧nik

    Noun

    grzesznik m pers (female equivalent grzesznica)

    1. (religion) sinner (person who has sinned)

    Declension

    Declension of grzesznik
    singular plural
    nominative grzesznik grzesznicy, grzeszniki1
    genitive grzesznika grzeszników
    dative grzesznikowi grzesznikom
    accusative grzesznika grzeszników
    instrumental grzesznikiem grzesznikami
    locative grzeszniku grzesznikach
    vocative grzeszniku grzesznicy

    1Deprecative.

    adjective
    adverb

    Further reading

    • “grzesznik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “grzesznik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)