grzech

See also: Grzech and grzéch

Polish

Alternative forms

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *grěxъ.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈɡʐɛx/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛx
    • Syllabification: grzech
    • Homophone: Grzech

    Noun

    grzech m inan (diminutive grzeszek)

    1. (religion, theology) sin (violation of religious law)
    2. sin (misdeed)

    Declension

    Declension of grzech
    singular plural
    nominative grzech grzechy
    genitive grzechu grzechów
    dative grzechowi grzechom
    accusative grzech grzechy
    instrumental grzechem grzechami
    locative grzechu grzechach
    vocative grzechu grzechy
    adjective
    adverb

    Further reading

    • “grzech”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “grzech”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Wanda Decyk-Zięba, editor (2018-2022), “grzech”, in Dydaktyczny Słownik Etymologiczno-historyczny Języka Polskiego [A Didactic, Historical, Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish), →ISBN