goiligh

Irish

Etymology

From goile (“stomach”) +‎ -igh (verbal suffix).

Verb

goiligh (present analytic goilíonn, future analytic goileoidh, verbal noun goiliú, past participle goilithe)

  1. (transitive, fishing) to gut

Conjugation

Conjugation of goiligh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present goilím goilíonn tú;
goilír†
goilíonn sé, sí goilímid;
goilíonn muid
goilíonn sibh goilíonn siad;
goilíd†
a ghoilíonn; a ghoilíos goilítear
past ghoiligh mé; ghoilíos ghoiligh tú; ghoilís ghoiligh sé, sí ghoilíomar; ghoiligh muid ghoiligh sibh; ghoilíobhair ghoiligh siad; ghoilíodar a ghoiligh goilíodh
past habitual ghoilínn /
goilínn‡
ghoilíteá /
goilíteá‡
ghoilíodh sé, sí /
goilíodh sé, sí‡
ghoilímis; ghoilíodh muid /
goilímis‡; goilíodh muid‡
ghoilíodh sibh /
goilíodh sibh‡
ghoilídís; ghoilíodh /
goilídís‡; goilíodh siad‡
a ghoilíodh ghoilítí /
goilítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future goileoidh mé;
goileod;
goileochaidh mé†
goileoidh tú;
goileoir†;
goileochaidh tú†
goileoidh sé, sí;
goileochaidh sé, sí†
goileoimid;
goileoidh muid;
goileochaimid†;
goileochaidh muid†
goileoidh sibh;
goileochaidh sibh†
goileoidh siad;
goileoid†;
goileochaidh siad†
a ghoileoidh; a ghoileos; a ghoileochaidh†; a ghoileochas† goileofar; goileochar†
conditional ghoileoinn; ghoileochainn† /
goileoinn‡; goileochainn†‡
ghoileofá; ghoileochthᆠ/
goileofá‡; goileochthᆇ
ghoileodh sé, sí; ghoileochadh sé, s토/
goileodh sé, sí‡; goileochadh sé, s톇
ghoileoimis; ghoileodh muid; ghoileochaimis†; ghoileochadh muid† /
goileoimis‡; goileodh muid‡; goileochaimis†‡; goileochadh muid†‡
ghoileodh sibh; ghoileochadh sibh† /
goileodh sibh‡; goileochadh sibh†‡
ghoileoidís; ghoileodh siad; ghoileochaidís†; ghoileochadh siad† /
goileoidís‡; goileodh siad‡; goileochaidís†‡; goileochadh siad†‡
a ghoileodh; a ghoileochadh† ghoileofaí; ghoileochtha토/
goileofaí‡; goileochtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go ngoilí mé;
go ngoilíod†
go ngoilí tú;
go ngoilír†
go ngoilí sé, sí go ngoilímid;
go ngoilí muid
go ngoilí sibh go ngoilí siad;
go ngoilíd†
— go ngoilítear
past dá ngoilínn dá ngoilíteá dá ngoilíodh sé, sí dá ngoilímis;
dá ngoilíodh muid
dá ngoilíodh sibh dá ngoilídís;
dá ngoilíodh siad
— dá ngoilítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— goilím goiligh goilíodh sé, sí goilímis goilígí;
goilídh†
goilídís — goilítear
past participle goilithe
verbal noun goiliú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of goiligh
radical lenition eclipsis
goiligh ghoiligh ngoiligh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

  • Ó Dónaill, Niall (1977), “goiligh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN