glui

Esperanto

Etymology

    From gluo + -i.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈɡlui/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ui
    • Syllabification: glu‧i

    Verb

    glui (present gluas, past gluis, future gluos, conditional gluus, volitive gluu)

    1. (transitive) to glue, stick, paste
      • Ferenc Szilagyi, “La dolĉa portreto” in La Granda Aventuro kaj aliaj noveloj,
        Mi do eltondis la portreton kaj volis ĝin glui sur la supron de la letero.
        So I cut out the picture and was intending to glue it onto the top of the letter.
      • Ivan H. Krestanoff (translator), “Vilao apud la maro” in Nuntempaj Rakontoj by G. P. Stamatov,
        ŝi levis lian kapon kaj pasie gluis siajn lipojn al la liaj.
        she lifted his head and passionately stuck her lips to his.
      Synonym: alglui

    Conjugation

    Conjugation of glui
    present past future
    singular plural singular plural singular plural
    tense gluas gluis gluos
    active participle gluanta gluantaj gluinta gluintaj gluonta gluontaj
    acc. gluantan gluantajn gluintan gluintajn gluontan gluontajn
    passive participle gluata gluataj gluita gluitaj gluota gluotaj
    acc. gluatan gluatajn gluitan gluitajn gluotan gluotajn
    nominal active participle gluanto gluantoj gluinto gluintoj gluonto gluontoj
    acc. gluanton gluantojn gluinton gluintojn gluonton gluontojn
    nominal passive participle gluato gluatoj gluito gluitoj gluoto gluotoj
    acc. gluaton gluatojn gluiton gluitojn gluoton gluotojn
    adverbial active participle gluante gluinte gluonte
    adverbial passive participle gluate gluite gluote
    infinitive glui imperative gluu conditional gluus

    Derived terms

    Further reading