gloinigh

Irish

Etymology

From gloine (“glass”) +‎ -igh.

Verb

gloinigh (present analytic gloiníonn, future analytic gloineoidh, verbal noun gloiniú, past participle gloinithe)

  1. (ambitransitive) to vitrify
  2. (transitive, of windows) to glaze

Conjugation

Conjugation of gloinigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present gloiním gloiníonn tú;
gloinír†
gloiníonn sé, sí gloinímid;
gloiníonn muid
gloiníonn sibh gloiníonn siad;
gloiníd†
a ghloiníonn; a ghloiníos gloinítear
past ghloinigh mé; ghloiníos ghloinigh tú; ghloinís ghloinigh sé, sí ghloiníomar; ghloinigh muid ghloinigh sibh; ghloiníobhair ghloinigh siad; ghloiníodar a ghloinigh gloiníodh
past habitual ghloinínn /
gloinínn‡
ghloiníteá /
gloiníteá‡
ghloiníodh sé, sí /
gloiníodh sé, sí‡
ghloinímis; ghloiníodh muid /
gloinímis‡; gloiníodh muid‡
ghloiníodh sibh /
gloiníodh sibh‡
ghloinídís; ghloiníodh /
gloinídís‡; gloiníodh siad‡
a ghloiníodh ghloinítí /
gloinítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future gloineoidh mé;
gloineod;
gloineochaidh mé†
gloineoidh tú;
gloineoir†;
gloineochaidh tú†
gloineoidh sé, sí;
gloineochaidh sé, sí†
gloineoimid;
gloineoidh muid;
gloineochaimid†;
gloineochaidh muid†
gloineoidh sibh;
gloineochaidh sibh†
gloineoidh siad;
gloineoid†;
gloineochaidh siad†
a ghloineoidh; a ghloineos; a ghloineochaidh†; a ghloineochas† gloineofar; gloineochar†
conditional ghloineoinn; ghloineochainn† /
gloineoinn‡; gloineochainn†‡
ghloineofá; ghloineochthᆠ/
gloineofá‡; gloineochthᆇ
ghloineodh sé, sí; ghloineochadh sé, s토/
gloineodh sé, sí‡; gloineochadh sé, s톇
ghloineoimis; ghloineodh muid; ghloineochaimis†; ghloineochadh muid† /
gloineoimis‡; gloineodh muid‡; gloineochaimis†‡; gloineochadh muid†‡
ghloineodh sibh; ghloineochadh sibh† /
gloineodh sibh‡; gloineochadh sibh†‡
ghloineoidís; ghloineodh siad; ghloineochaidís†; ghloineochadh siad† /
gloineoidís‡; gloineodh siad‡; gloineochaidís†‡; gloineochadh siad†‡
a ghloineodh; a ghloineochadh† ghloineofaí; ghloineochtha토/
gloineofaí‡; gloineochtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go ngloiní mé;
go ngloiníod†
go ngloiní tú;
go ngloinír†
go ngloiní sé, sí go ngloinímid;
go ngloiní muid
go ngloiní sibh go ngloiní siad;
go ngloiníd†
— go ngloinítear
past dá ngloinínn dá ngloiníteá dá ngloiníodh sé, sí dá ngloinímis;
dá ngloiníodh muid
dá ngloiníodh sibh dá ngloinídís;
dá ngloiníodh siad
— dá ngloinítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— gloiním gloinigh gloiníodh sé, sí gloinímis gloinígí;
gloinídh†
gloinídís — gloinítear
past participle gloinithe
verbal noun gloiniú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of gloinigh
radical lenition eclipsis
gloinigh ghloinigh ngloinigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading