glimo

Esperanto

Etymology

    Borrowed from German Glimmer.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈɡlimo/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -imo
    • Syllabification: gli‧mo

    Noun

    glimo

    1. (mineralogy) mica

    Old Saxon

    Etymology

    Uncertain. Likely from Old Norse [Term?]; compare Norwegian Bokmål glim, Old Swedish glim, glimma; apparently ultimately from Proto-Germanic *glim-.

    Noun

    glīmo m

    1. shine

    Declension

    glīmo (masculine a-stem)
    singular plural
    nominative glīmo glīmos
    accusative glīmo glīmos
    genitive glīmes glīmō
    dative glīme glīmum
    instrumental — —