gioc

See also: gióc

Aromanian

Etymology 1

From Latin jocus, iocus. Compare Romanian joc.

Alternative forms

Noun

gioc

  1. game

Etymology 2

Inherited from Latin iocor. Compare Romanian joc.

Alternative forms

Verb

gioc (third-person singular gioacã, participle giucatã)

  1. to play
Conjugation
Conjugation of gioc
long infinitive giucari, giucare
gerund giucãnda
past participle giucatã
singular plural
first second third first second third
indicative present gioc, giocu giots(ã) gioacã giucãm, giucãmu giucats, giucatsã, giucatsi gioacã
imperfect giucam giucai giuca giucam giucats, giucatsi giuca
simple perfect giucai giucash, giucashi giucã giucãm giucat giucarã
conditional present s-giucarim s-giucari, s-giucarishi s-giucari, s-giucare s-giucarim s-giucarit s-giucari, s-giucare
subjunctive present s-gioc, s-giocu s-giots(ã) s-gioatsi, s-gioatse s-giucãm, s-giucãmu s-giucats, s-giucatsã, s-giucatsi s-gioatsi, s-gioatse
imperative present — gioacã — — giucats, giucatsã, giucatsi —

Old English

Etymology 1

Noun

ġioc n

  1. alternative form of ġeoc (“yoke”)

Etymology 2

Noun

ġīoc f

  1. alternative form of ġēoc (“help”)