garbė

See also: garbe, Garbe, garbé, and garbë

Lithuanian

Etymology

From Proto-Indo-European *gʷerH- (“to praise”). Cognate with Latvian gãrbe (“cautious treatment”), Lithuanian ger̃bti (“to honor”).

Pronunciation

  • IPA(key): [ɡɐrʲ²ˈbʲeː]
  • Rhymes: -eː
  • Syllabification: gar‧bė̃

Noun

garbė̃ f (plural gar̃bės) stress pattern 4

  1. honor
    Synonyms: šlovė, pagarba
    • 1918, Maironis (Jonas Mačiulis), “Pirmyn į kovą!”, in Vienybė‎[1], number 2:
      Garbė tėvams, kurie ją gynė ir kas už ateitį kovos!
      Honor to the fathers who defended [Lithuania] and who will fight for its future!

Declension

Declension of garbė̃
singular plural
nominative garbė̃ gar̃bės
genitive garbė̃s garbių̃
dative gar̃bei garbė́ms
accusative gar̃bę garbès
instrumental garbè garbėmi̇̀s
locative garbėjè garbėsè
vocative gar̃be gar̃bės

References