furiat

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin furiātus.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈfu.rjat/
    • Rhymes: -urjat
    • Syllabification: fu‧riat

    Noun

    furiat m pers (female equivalent furiatka)

    1. (derogatory) person with an anger management problem; hothead

    Declension

    Declension of furiat
    singular plural
    nominative furiat furiaci, furiaty1
    genitive furiata furiatów
    dative furiatowi furiatom
    accusative furiata furiatów
    instrumental furiatem furiatami
    locative furiacie furiatach
    vocative furiacie furiaci

    1Deprecative.

    noun

    Further reading

    • “furiat”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “furiat”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)