fumig
Aromanian
Alternative forms
- fumigu
Etymology
From Latin fūmigō. Compare Romanian fumega, fumeg.
Verb
fumig (third-person singular fumigã, participle fumigatã)
Conjugation
| long infinitive | fumigari, fumigare | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | fumigãnda | ||||||
| past participle | fumigatã | ||||||
| singular | plural | ||||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | present | fumig, fumigu | fumidz, fumidzã | fumigã | fumigãm, fumigãmu | fumigats, fumigatsã, fumigatsi | fumigã |
| imperfect | fumigam | fumigai | fumiga | fumigam | fumigats, fumigatsi | fumiga | |
| simple perfect | fumigai | fumigash, fumigashi | fumigã | fumigãm | fumigat | fumigarã | |
| conditional | present | s-fumigarim | s-fumigari, s-fumigarishi | s-fumigari, s-fumigare | s-fumigarim | s-fumigarit | s-fumigari, s-fumigare |
| subjunctive | present | s-fumig, s-fumigu | s-fumidz, s-fumidzã | s-fumidzi, s-fumidze | s-fumigãm, s-fumigãmu | s-fumigats, s-fumigatsã, s-fumigatsi | s-fumidzi, s-fumidze |
| imperative | present | — | fumigã | — | — | fumigats, fumigatsã, fumigatsi | — |