fumig

Aromanian

Alternative forms

  • fumigu

Etymology

From Latin fūmigō. Compare Romanian fumega, fumeg.

Verb

fumig (third-person singular fumigã, participle fumigatã)

  1. to smoke (give off smoke when burning)
  2. to fume

Conjugation

Conjugation of fumig
long infinitive fumigari, fumigare
gerund fumigãnda
past participle fumigatã
singular plural
first second third first second third
indicative present fumig, fumigu fumidz, fumidzã fumigã fumigãm, fumigãmu fumigats, fumigatsã, fumigatsi fumigã
imperfect fumigam fumigai fumiga fumigam fumigats, fumigatsi fumiga
simple perfect fumigai fumigash, fumigashi fumigã fumigãm fumigat fumigarã
conditional present s-fumigarim s-fumigari, s-fumigarishi s-fumigari, s-fumigare s-fumigarim s-fumigarit s-fumigari, s-fumigare
subjunctive present s-fumig, s-fumigu s-fumidz, s-fumidzã s-fumidzi, s-fumidze s-fumigãm, s-fumigãmu s-fumigats, s-fumigatsã, s-fumigatsi s-fumidzi, s-fumidze
imperative present — fumigã — — fumigats, fumigatsã, fumigatsi —