fuirigh

Irish

Etymology 1

From Middle Irish fuirgid, from Old Irish fo·rig.[1]

Verb

fuirigh (present analytic fuiríonn, future analytic fuireoidh, verbal noun fuireach, past participle fuirithe)

  1. to wait [with le ‘for’], tarry, delay
  2. to watch [with le ‘for’]
Conjugation
Conjugation of fuirigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present fuirím fuiríonn tú;
fuirír†
fuiríonn sé, sí fuirímid;
fuiríonn muid
fuiríonn sibh fuiríonn siad;
fuiríd†
a fhuiríonn; a fhuiríos fuirítear
past d'fhuirigh mé; d'fhuiríos /
fhuirigh mé‡; fhuiríos‡
d'fhuirigh tú; d'fhuirís /
fhuirigh tú‡; fhuirís‡
d'fhuirigh sé, sí /
fhuirigh sé, sí‡
d'fhuiríomar; d'fhuirigh muid /
fhuiríomar‡; fhuirigh muid‡
d'fhuirigh sibh; d'fhuiríobhair /
fhuirigh sibh‡; fhuiríobhair‡
d'fhuirigh siad; d'fhuiríodar /
fhuirigh siad‡; fhuiríodar‡
a d'fhuirigh fuiríodh
past habitual d'fhuirínn /
fuirínn‡
d'fhuiríteá /
fuiríteá‡
d'fhuiríodh sé, sí /
fuiríodh sé, sí‡
d'fhuirímis; d'fhuiríodh muid /
fuirímis‡; fuiríodh muid‡
d'fhuiríodh sibh /
fuiríodh sibh‡
d'fhuirídís; d'fhuiríodh /
fuirídís‡; fuiríodh siad‡
a d'fhuiríodh d'fhuirítí /
fuirítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future fuireoidh mé;
fuireod;
fuireochaidh mé†
fuireoidh tú;
fuireoir†;
fuireochaidh tú†
fuireoidh sé, sí;
fuireochaidh sé, sí†
fuireoimid;
fuireoidh muid;
fuireochaimid†;
fuireochaidh muid†
fuireoidh sibh;
fuireochaidh sibh†
fuireoidh siad;
fuireoid†;
fuireochaidh siad†
a fhuireoidh; a fhuireos; a fhuireochaidh†; a fhuireochas† fuireofar; fuireochar†
conditional d'fhuireoinn; d'fhuireochainn† /
fuireoinn‡; fuireochainn†‡
d'fhuireofá; d'fhuireochthᆠ/
fuireofá‡; fuireochthᆇ
d'fhuireodh sé, sí; d'fhuireochadh sé, s토/
fuireodh sé, sí‡; fuireochadh sé, s톇
d'fhuireoimis; d'fhuireodh muid; d'fhuireochaimis†; d'fhuireochadh muid† /
fuireoimis‡; fuireodh muid‡; fuireochaimis†‡; fuireochadh muid†‡
d'fhuireodh sibh; d'fhuireochadh sibh† /
fuireodh sibh‡; fuireochadh sibh†‡
d'fhuireoidís; d'fhuireodh siad; d'fhuireochaidís†; d'fhuireochadh siad† /
fuireoidís‡; fuireodh siad‡; fuireochaidís†‡; fuireochadh siad†‡
a d'fhuireodh; a d'fhuireochadh† d'fhuireofaí; d'fhuireochtha토/
fuireofaí‡; fuireochtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go bhfuirí mé;
go bhfuiríod†
go bhfuirí tú;
go bhfuirír†
go bhfuirí sé, sí go bhfuirímid;
go bhfuirí muid
go bhfuirí sibh go bhfuirí siad;
go bhfuiríd†
— go bhfuirítear
past dá bhfuirínn dá bhfuiríteá dá bhfuiríodh sé, sí dá bhfuirímis;
dá bhfuiríodh muid
dá bhfuiríodh sibh dá bhfuirídís;
dá bhfuiríodh siad
— dá bhfuirítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— fuirím fuirigh fuiríodh sé, sí fuirímis fuirígí;
fuirídh†
fuirídís — fuirítear
past participle fuirithe
verbal noun fuireach

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Synonyms

Further reading

  • Dinneen, Patrick S. (1927), “fuiriġim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla [Irish and English Dictionary], 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 498; reprinted with additions 1996, →ISBN
  • Ó Dónaill, Niall (1977), “fuirigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

fuirigh

  1. vocative/genitive singular of fuireach

Mutation

Mutated forms of fuirigh
radical lenition eclipsis
fuirigh fhuirigh bhfuirigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

  1. ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “fo-rig”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language