fuin
See also: fūin
Irish
Etymology
From Middle Irish fuinid, from Old Irish fo·noí.
Pronunciation
- IPA(key): /fˠɪnʲ/
Verb
fuin (present analytic fuineann, future analytic fuinfidh, verbal noun fuineadh, past participle fuinte)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | fuinim | fuineann tú; fuinir† |
fuineann sé, sí | fuinimid; fuineann muid | fuineann sibh | fuineann siad; fuinid† |
a fhuineann; a fhuineas | fuintear |
| past | d'fhuin mé; d'fhuineas / fhuin mé‡; fhuineas‡ |
d'fhuin tú; d'fhuinis / fhuin tú‡; fhuinis‡ |
d'fhuin sé, sí / fhuin sé, sí‡ |
d'fhuineamar; d'fhuin muid / fhuineamar‡; fhuin muid‡ |
d'fhuin sibh; d'fhuineabhair / fhuin sibh‡; fhuineabhair‡ |
d'fhuin siad; d'fhuineadar / fhuin siad‡; fhuineadar‡ |
a d'fhuin | fuineadh |
| past habitual | d'fhuininn / fuininn‡ |
d'fhuinteá / fuinteᇠ|
d'fhuineadh sé, sí / fuineadh sé, sí‡ |
d'fhuinimis; d'fhuineadh muid / fuinimis‡; fuineadh muid‡ |
d'fhuineadh sibh / fuineadh sibh‡ |
d'fhuinidís; d'fhuineadh siad / fuinidís‡; fuineadh siad‡ |
a d'fhuineadh | d'fhuintí / fuintí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | fuinfidh mé; fuinfead |
fuinfidh tú; fuinfir† |
fuinfidh sé, sí | fuinfimid; fuinfidh muid |
fuinfidh sibh | fuinfidh siad; fuinfid† |
a fhuinfidh; a fhuinfeas | fuinfear |
| conditional | d'fhuinfinn / fuinfinn‡ |
d'fhuinfeá / fuinfeᇠ|
d'fhuinfeadh sé, sí / fuinfeadh sé, sí‡ |
d'fhuinfimis; d'fhuinfeadh muid / fuinfimis‡; fuinfeadh muid‡ |
d'fhuinfeadh sibh / fuinfeadh sibh‡ |
d'fhuinfidís; d'fhuinfeadh siad / fuinfidís‡; fuinfeadh siad‡ |
a d'fhuinfeadh | d'fhuinfí / fuinfí‡ |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go bhfuine mé; go bhfuinead† |
go bhfuine tú; go bhfuinir† |
go bhfuine sé, sí | go bhfuinimid; go bhfuine muid |
go bhfuine sibh | go bhfuine siad; go bhfuinid† |
— | go bhfuintear |
| past | dá bhfuininn | dá bhfuinteá | dá bhfuineadh sé, sí | dá bhfuinimis; dá bhfuineadh muid |
dá bhfuineadh sibh | dá bhfuinidís; dá bhfuineadh siad |
— | dá bhfuintí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | fuinim | fuin | fuineadh sé, sí | fuinimis | fuinigí; fuinidh† |
fuinidís | — | fuintear |
| past participle | fuinte | |||||||
| verbal noun | fuineadh | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
- Alternative verbal noun: fuint
Derived terms
- fuinteoir (“kneader”)
References
- Ó Dónaill, Niall (1977), “fuin”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN
Scottish Gaelic
Etymology
From Middle Irish fuinid, from Old Irish fo·noí. Cognate with Manx fuinn.
Pronunciation
- IPA(key): /fuɲ/
Verb
fuin (past dh'fhuin, future fuinidh, verbal noun fuine or fuineadh, past participle fuinte)
Conjugation
| indicative | independent | dependent | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| personal | impersonal | personal | impersonal | |||||
| past | dh'fhuin | dh'fhuineadh | dh'fhuin | dh'fhuineadh | ||||
| future | fuinidh | fuinear fuintear |
fuin | fuinear fuintear | ||||
| relative future | dh'fhuineas | dh'fhuinear | — | — | ||||
| conditional | independent | dependent | ||||||
| personal | impersonal | personal | impersonal | |||||
| first person singular | dh'fhuininn | dh'fhuinteadh dh'fhuinist1 dh'fhuiniste1 |
fuininn | fuinteadh fuinist1 fuiniste1 | ||||
| first person plural | dh'fhuineamaid dh'fhuineadh sinn |
fuineamaid fuineadh sinn | ||||||
| second/third person | dh'fhuineadh | fuineadh | ||||||
| imperative | independent | |||||||
| singular | plural | impersonal | ||||||
| first person | fuineam | fuineamaid | fuinear fuintear | |||||
| second person | fuin | fuinibh | ||||||
| third person | fuineadh | |||||||
| past participle | fuinte | |||||||
| verbal noun | fuine | |||||||
1. Lewis dialect form
- Alternative verbal noun: fuineadh
Derived terms
- fuineadair (“baker”)
Related terms
- fuineadaireachd f (“trade or business of a baker, baking”)
References
- Edward Dwelly (1911), “fuin”, in Faclair Gàidhlig gu Beurla le Dealbhan [The Illustrated Gaelic–English Dictionary], 10th edition, Edinburgh: Birlinn Limited, →ISBN
Categories:
- Irish terms inherited from Middle Irish
- Irish terms derived from Middle Irish
- Irish terms inherited from Old Irish
- Irish terms derived from Old Irish
- Irish terms with IPA pronunciation
- Irish lemmas
- Irish verbs
- Irish literary terms
- Irish first-conjugation verbs of class A
- ga:Cooking
- Scottish Gaelic terms inherited from Middle Irish
- Scottish Gaelic terms derived from Middle Irish
- Scottish Gaelic terms inherited from Old Irish
- Scottish Gaelic terms derived from Old Irish
- Scottish Gaelic terms with IPA pronunciation
- Scottish Gaelic lemmas
- Scottish Gaelic verbs