frustrovat

Czech

Etymology

    From Latin frūstror + Czech -ovat.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈfrustrovat]

    Verb

    frustrovat impf

    1. (transitive) to frustrate

    Conjugation

    Conjugation of frustrovat
    infinitive frustrovat, frustrovati active adjective frustrující


    verbal noun frustrování passive adjective frustrovaný
    present forms indicative imperative
    singular plural singular plural
    1st person frustruji,
    frustruju (coll.)
    frustrujeme — frustrujme
    2nd person frustruješ frustrujete frustruj frustrujte
    3rd person frustruje frustrují,
    frustrujou (coll.)
    — —

    The future tense: a combination of a future form of být + infinitive frustrovat.

    participles past participles passive participles
    singular plural singular plural
    masculine animate frustroval frustrovali frustrován frustrováni
    masculine inanimate frustrovaly frustrovány
    feminine frustrovala frustrována
    neuter frustrovalo frustrovala frustrováno frustrována
    transgressives present past
    masculine singular frustruje —
    feminine + neuter singular frustrujíc —
    plural frustrujíce —

    Further reading