frið
Icelandic
Noun
frið
- indefinite accusative singular of friður
Middle English
Noun
frið
- (Early Middle English) alternative form of frith (“peace”)
Old English
Pronunciation
- IPA(key): /friθ/
Noun
frið n or m
- alternative spelling of friþ
Declension
Strong a-stem:
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | frið | friðu |
| accusative | frið | friðu |
| genitive | friðes | friða |
| dative | friðe | friðum |
Old Norse
Noun
frið
- accusative singular of friðr