frenatus

Latin

Etymology

Perfect passive participle of frēnō (“fit a bridle”).

Participle

frēnātus (feminine frēnāta, neuter frēnātum); first/second-declension participle

  1. bridled, having been bridled
  2. curbed, restrained, checked, having been restrained
  3. equipped, caparisoned
    • c. 98 CE, Tacitus, Germania Ch. XVIII:
      Intersunt parentes et propinqui ac munera probant, munera non ad delicias muliebres quaesita nec quibus nova nupta comatur, sed boves et frenatum equum et scutum cum framea gladioque
      Among them, family and friends give gifts not seeking to satisfy the bride with deckings for herself, but (give) oxen, caparisoned steeds, shields, spears and swords

Declension

First/second-declension adjective.

Derived terms