defrenatus

Latin

Etymology

    From dē- + frēnātus (“restrained”).

    Pronunciation

    Adjective

    dēfrēnātus (feminine dēfrēnāta, neuter dēfrēnātum); first/second-declension adjective

    1. unrestrained

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative dēfrēnātus dēfrēnāta dēfrēnātum dēfrēnātī dēfrēnātae dēfrēnāta
    genitive dēfrēnātī dēfrēnātae dēfrēnātī dēfrēnātōrum dēfrēnātārum dēfrēnātōrum
    dative dēfrēnātō dēfrēnātae dēfrēnātō dēfrēnātīs
    accusative dēfrēnātum dēfrēnātam dēfrēnātum dēfrēnātōs dēfrēnātās dēfrēnāta
    ablative dēfrēnātō dēfrēnātā dēfrēnātō dēfrēnātīs
    vocative dēfrēnāte dēfrēnāta dēfrēnātum dēfrēnātī dēfrēnātae dēfrēnāta

    References

    • “defrenatus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “defrenatus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers