forkalke

Danish

Etymology

From for- +‎ kalke.

Verb

forkalke (imperative forkalk, infinitive at forkalke, present tense forkalker, past tense forkalkede, perfect tense forkalket)

  1. to calcify

Conjugation

Conjugation of forkalke
active passive
infinitive forkalke forkalkes
present forkalker forkalkes
past forkalkede forkalkedes
imperative forkalk —
participle
present forkalkende
past (have / havde) forkalket
gerund forkalken

Derived terms

See also

References