forfalske

Danish

Etymology

From Middle Low German vörvelschen, vorvelschen, from Old Saxon *farfalskōn, from Proto-West Germanic *frafalskōn. By surface analysis, for- +‎ falsk +‎ -e. Cognate of Swedish förfalska.

Verb

forfalske (imperative forfalsk, infinitive at forfalske, present tense forfalsker, past tense forfalskede, perfect tense forfalsket)

  1. to forge (a document, painting, etc.)

Conjugation

Conjugation of forfalske
active passive
infinitive forfalske forfalskes
present forfalsker forfalskes
past forfalskede forfalskedes
imperative forfalsk —
participle
present forfalskende
past (have / havde) forfalsket
gerund —

Derived terms

See also

References