fonia

See also: -fonia and -fonía

Catalan

Verb

fonia

  1. first/third-person singular imperfect indicative of fondre

Finnish

Noun

fonia

  1. partitive singular of foni

Anagrams

Italian

Noun

fonia f (plural fonie)

  1. telephony

Anagrams

Polish

Etymology

    Possibly borrowed from French phonie.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈfɔɲ.ja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔɲja
    • Syllabification: fon‧ia
    • Homophone: -fonia

    Noun

    fonia f

    1. (radio, television) audio (sound signal)
      Synonym: dźwięk
    2. speech transmission

    Declension

    Declension of fonia
    singular plural
    nominative fonia fonie
    genitive fonii fonii, fonij1
    dative fonii foniom
    accusative fonię fonie
    instrumental fonią foniami
    locative fonii foniach
    vocative fonio fonie

    1Archaic.

    Derived terms

    suffix
    adjective
    • foniczny
    adverb
    • fonicznie
    nouns

    Further reading

    • “fonia”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “fonia”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)