foirfigh

Irish

Alternative forms

Etymology 1

From Old Irish foirbthigid (“complete, perfect; attain maturity”), from foirbthe (“complete, perfect; old, aged”) (compare modern foirfe), past participle of for·fen (“finishes, completes, brings to an end”).

Verb

foirfigh (present analytic foirfíonn, future analytic foirfeoidh, verbal noun foirfiú, past participle foirfithe)

  1. to complete, perfect
  2. to age, mature
Conjugation
Conjugation of foirfigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present foirfím foirfíonn tú;
foirfír†
foirfíonn sé, sí foirfímid;
foirfíonn muid
foirfíonn sibh foirfíonn siad;
foirfíd†
a fhoirfíonn; a fhoirfíos foirfítear
past d'fhoirfigh mé; d'fhoirfíos /
fhoirfigh mé‡; fhoirfíos‡
d'fhoirfigh tú; d'fhoirfís /
fhoirfigh tú‡; fhoirfís‡
d'fhoirfigh sé, sí /
fhoirfigh sé, sí‡
d'fhoirfíomar; d'fhoirfigh muid /
fhoirfíomar‡; fhoirfigh muid‡
d'fhoirfigh sibh; d'fhoirfíobhair /
fhoirfigh sibh‡; fhoirfíobhair‡
d'fhoirfigh siad; d'fhoirfíodar /
fhoirfigh siad‡; fhoirfíodar‡
a d'fhoirfigh foirfíodh
past habitual d'fhoirfínn /
foirfínn‡
d'fhoirfíteá /
foirfíteá‡
d'fhoirfíodh sé, sí /
foirfíodh sé, sí‡
d'fhoirfímis; d'fhoirfíodh muid /
foirfímis‡; foirfíodh muid‡
d'fhoirfíodh sibh /
foirfíodh sibh‡
d'fhoirfídís; d'fhoirfíodh /
foirfídís‡; foirfíodh siad‡
a d'fhoirfíodh d'fhoirfítí /
foirfítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future foirfeoidh mé;
foirfeod;
foirfeochaidh mé†
foirfeoidh tú;
foirfeoir†;
foirfeochaidh tú†
foirfeoidh sé, sí;
foirfeochaidh sé, sí†
foirfeoimid;
foirfeoidh muid;
foirfeochaimid†;
foirfeochaidh muid†
foirfeoidh sibh;
foirfeochaidh sibh†
foirfeoidh siad;
foirfeoid†;
foirfeochaidh siad†
a fhoirfeoidh; a fhoirfeos; a fhoirfeochaidh†; a fhoirfeochas† foirfeofar; foirfeochar†
conditional d'fhoirfeoinn; d'fhoirfeochainn† /
foirfeoinn‡; foirfeochainn†‡
d'fhoirfeofá; d'fhoirfeochthᆠ/
foirfeofá‡; foirfeochthᆇ
d'fhoirfeodh sé, sí; d'fhoirfeochadh sé, s토/
foirfeodh sé, sí‡; foirfeochadh sé, s톇
d'fhoirfeoimis; d'fhoirfeodh muid; d'fhoirfeochaimis†; d'fhoirfeochadh muid† /
foirfeoimis‡; foirfeodh muid‡; foirfeochaimis†‡; foirfeochadh muid†‡
d'fhoirfeodh sibh; d'fhoirfeochadh sibh† /
foirfeodh sibh‡; foirfeochadh sibh†‡
d'fhoirfeoidís; d'fhoirfeodh siad; d'fhoirfeochaidís†; d'fhoirfeochadh siad† /
foirfeoidís‡; foirfeodh siad‡; foirfeochaidís†‡; foirfeochadh siad†‡
a d'fhoirfeodh; a d'fhoirfeochadh† d'fhoirfeofaí; d'fhoirfeochtha토/
foirfeofaí‡; foirfeochtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go bhfoirfí mé;
go bhfoirfíod†
go bhfoirfí tú;
go bhfoirfír†
go bhfoirfí sé, sí go bhfoirfímid;
go bhfoirfí muid
go bhfoirfí sibh go bhfoirfí siad;
go bhfoirfíd†
— go bhfoirfítear
past dá bhfoirfínn dá bhfoirfíteá dá bhfoirfíodh sé, sí dá bhfoirfímis;
dá bhfoirfíodh muid
dá bhfoirfíodh sibh dá bhfoirfídís;
dá bhfoirfíodh siad
— dá bhfoirfítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— foirfím foirfigh foirfíodh sé, sí foirfímis foirfígí;
foirfídh†
foirfídís — foirfítear
past participle foirfithe
verbal noun foirfiú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

  • foirfe (“complete, perfect; aged, mature”)
  • foirfeach (“aged, mature person; elder”)
  • foirfeacht (“completeness, perfection; age, maturity; old age”)

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

foirfigh m

  1. inflection of foirfeach:
    1. vocative/genitive singular
    2. nominative/dative plural

Mutation

Mutated forms of foirfigh
radical lenition eclipsis
foirfigh fhoirfigh bhfoirfigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.