fluktuacja

See also: fluktuacją

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin flūctuātiō.

    Pronunciation

    • IPA(key): /fluk.tuˈa.t͡sja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡sja
    • Syllabification: fluk‧tu‧a‧cja

    Noun

    fluktuacja f

    1. (literary) fluctuation (wavering; unsteadiness)
    2. (physics) fluctuation (random deviations of a system from its average state, that occur in a system at equilibrium)

    Declension

    Declension of fluktuacja
    singular plural
    nominative fluktuacja fluktuacje
    genitive fluktuacji fluktuacji, fluktuacyj1
    dative fluktuacji fluktuacjom
    accusative fluktuację fluktuacje
    instrumental fluktuacją fluktuacjami
    locative fluktuacji fluktuacjach
    vocative fluktuacjo fluktuacje

    1Archaic.

    Derived terms

    adjective
    • fluktuacyjny
    noun
    • fluktuant

    Further reading

    • “fluktuacja”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “fluktuacja”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)