fluctuatio

Latin

Etymology

    From flūctuō + -tiō.

    Noun

    flūctuātiō f (genitive flūctuātiōnis); third declension

    1. fluctuation
    2. agitation
    3. wavering, hesitation, vacillation

    Declension

    Third-declension noun.

    Descendants

    • → Catalan: fluctuació
    • → English: fluctuation
    • → French: fluctuation
    • → Italian: fluttuazione
    • → Polish: fluktuacja
    • → Portuguese: flutuação
    • → Romanian: fluctuație
    • → Russian: флуктуация (fluktuacija), флюктуация (fljuktuacija)
    • → Spanish: fluctuación
    • → Ukrainian: флуктуа́ція (fluktuácija), флюктуа́ція (fljuktuácija)

    References

    • “fluctuatio”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “fluctuatio”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • “fluctuatio”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.