flatare
Latin
Verb
flātāre
- inflection of flātō:
- present active infinitive
- second-person singular present passive imperative/indicative
Romanian
Etymology
Noun
flatare f (plural flatări)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | flatare | flatarea | flatări | flatările |
| genitive-dative | flatări | flatării | flatări | flatărilor |
| vocative | flatare, flatareo | flatărilor | ||
Swedish
Adjective
flatare
- comparative degree of flat