flatare

Latin

Verb

flātāre

  1. inflection of flātō:
    1. present active infinitive
    2. second-person singular present passive imperative/indicative

Romanian

Etymology

    From flata + -re.

    Noun

    flatare f (plural flatări)

    1. flatter

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative flatare flatarea flatări flatările
    genitive-dative flatări flatării flatări flatărilor
    vocative flatare, flatareo flatărilor

    Swedish

    Adjective

    flatare

    1. comparative degree of flat