flakon

See also: Flakon

Danish

Etymology

From French flacon. Doublet of fiasko and flaske.

Pronunciation

  • IPA(key): /flakɔnɡ/, [flaˈkʰʌŋ]

Noun

flakon c (singular definite flakonen, plural indefinite flakoner)

  1. flacon
  2. doily

Inflection

Declension of flakon
common
gender
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative flakon flakonen flakoner flakonerne
genitive flakons flakonens flakoners flakonernes

Further reading

Esperanto

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈflakon/
  • Rhymes: -akon
  • Syllabification: fla‧kon

Noun

flakon

  1. accusative singular of flako

Hungarian

Etymology

From French flacon, from Latin flascō.[1] Doublet of fiaskó and flaska.

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈflɒkon]
  • Hyphenation: fla‧kon
  • Rhymes: -on

Noun

flakon (plural flakonok)

  1. (archaic) perfume bottle
    Hypernym: üvegcse
  2. plastic bottle
    Synonym: műanyag palack
    Hypernyms: palack, üveg

Declension

Inflection (stem in -o-, back harmony)
singular plural
nominative flakon flakonok
accusative flakont flakonokat
dative flakonnak flakonoknak
instrumental flakonnal flakonokkal
causal-final flakonért flakonokért
translative flakonná flakonokká
terminative flakonig flakonokig
essive-formal flakonként flakonokként
essive-modal — —
inessive flakonban flakonokban
superessive flakonon flakonokon
adessive flakonnál flakonoknál
illative flakonba flakonokba
sublative flakonra flakonokra
allative flakonhoz flakonokhoz
elative flakonból flakonokból
delative flakonról flakonokról
ablative flakontól flakonoktól
non-attributive
possessive – singular
flakoné flakonoké
non-attributive
possessive – plural
flakonéi flakonokéi
Possessive forms of flakon
possessor single possession multiple possessions
1st person sing. flakonom flakonjaim
2nd person sing. flakonod flakonjaid
3rd person sing. flakonja flakonjai
1st person plural flakonunk flakonjaink
2nd person plural flakonotok flakonjaitok
3rd person plural flakonjuk flakonjaik

Derived terms

  • flakonos

References

  1. ^ flakon in Tótfalusi, István. Magyar etimológiai nagyszótár (’Hungarian Comprehensive Dictionary of Etymology’). Budapest: Arcanum Adatbázis, 2001; Arcanum DVD Könyvtár →ISBN

Indonesian

Etymology

From French flacon. Doublet of fiasko.

Pronunciation

  • (Standard Indonesian) IPA(key): /ˈflakon/ [ˈfla.kɔn]
  • Rhymes: -akon
  • Syllabification: fla‧kon

Noun

flakon (plural flakon-flakon)

  1. flacon

Polish

Etymology

    Borrowed from French flacon, from Middle French flascon, from Old French flascon, from Late Latin flascōnem, from Latin flascō, borrowed from Frankish *flaskā (“bottle, flask”). Doublet of fiasko and flasza.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈfla.kɔn/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -akɔn
    • Syllabification: fla‧kon

    Noun

    flakon m inan (diminutive flakonik)

    1. vial, flacon
    2. flower vase

    Declension

    Declension of flakon
    singular plural
    nominative flakon flakony
    genitive flakonu flakonów
    dative flakonowi flakonom
    accusative flakon flakony
    instrumental flakonem flakonami
    locative flakonie flakonach
    vocative flakonie flakony

    Further reading

    • “flakon”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “flakon”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)