fita

See also: Appendix:Variations of "fita"

English

Etymology

    Borrowed from Russian фита́ (fitá).

    Noun

    fita (plural fitas)

    1. The obsolete Cyrillic letter Ѳ, ѳ formerly used in Russian to write proper names and loanwords derived from or via Greek.

    Translations

    Anagrams

    Catalan

    Etymology 1

    Inherited from Vulgar Latin *[petra] fīcta, from Latin petra (“stone”) and figere (“to fix in place”).

    Pronunciation

    • IPA(key): (Northern, Balearic, Central) [ˈfi.tə]
    • IPA(key): (Valencia, Northwestern) [ˈfi.ta]
    • Audio (Catalonia):(file)

    Noun

    fita f (plural fites)

    1. milestone, boundary stone
      Synonym: molló
    2. waypoint
    3. (mathematics) bound
    Derived terms
    • fita inferior
    • fita superior
    • fitar

    Further reading

    Etymology 2

    Verb

    fita

    1. inflection of fitar:
      1. third-person singular present indicative
      2. second-person singular imperative

    Franco-Provençal

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈfita] (Aosta)

    Noun

    fita (Valdôtain, Vaudois)

    1. alternative form of féta (“party, celebration”)

    References

    Galician

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈfita/ [ˈfi.t̪ɐ]
    • Rhymes: -ita
    • Hyphenation: fi‧ta

    Etymology 1

    Probably from Latin vitta (“ribbon”), although the required evolution, with Latin <vi> becoming /fi/, is irregular. Alternatively from Suevic, from a derivative of Proto-Germanic *fetjō, compare Old High German fizza (“thread, tissue”), Old Norse fitja (“to knit”).[1] Compare also Italian fetta.

    Noun

    fita f (plural fitas)

    1. band, ribbon
    2. (sewing) wristband, girdle, hem
    3. elongated plot of land

    Etymology 2

      Inherited from Latin fictum (“fixed”).

      Adjective

      fita

      1. feminine singular of fito
      Derived terms
      • Pedrafita

      Verb

      fita

      1. inflection of fitar:
        1. third-person singular present indicative
        2. second-person singular imperative

      References

      1. ^ Coromines, Joan; Pascual, José Antonio (1983–1991), “veto”, in Diccionario crítico etimológico castellano e hispánico [Critical Castilian and Hispanic etymological dictionary]‎[1] (in Spanish), Madrid: Gredos

      Gothic

      Romanization

      fita

      1. romanization of 𐍆𐌹𐍄𐌰

      Hausa

      Pronunciation

      • IPA(key): /fì.táː/
        • (Standard Kano Hausa) IPA(key): [ɸɪ̀.táː]

      Noun

      fìtā f (possessed form fìtar̃)

      1. graduation

      Icelandic

      Pronunciation

      • IPA(key): [ˈfɪːta]
        Rhymes: -ɪːta

      Etymology 1

      (This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

      Noun

      fita f (genitive singular fitu, nominative plural fitur)

      1. fat
      2. fatness
      Declension
      Declension of fita (feminine)
      singular plural
      indefinite definite indefinite definite
      nominative fita fitan fitur fiturnar
      accusative fitu fituna fitur fiturnar
      dative fitu fitunni fitum fitunum
      genitive fitu fitunnar fita fitanna
      Derived terms

      Etymology 2

      Verb

      fita (weak verb, third-person singular past indicative fitaði, supine fitað)

      1. to fatten, make fat [with accusative]
        Bændurnir fita dýrin. ― The farmers fatten the animals.
      Conjugation
      fita – active voice (germynd)
      infinitive nafnháttur að fita
      supine sagnbót fitað
      present participle
      fitandi
      indicative
      subjunctive
      present
      past
      present
      past
      singular ég fita fitaði fiti fitaði
      þú fitar fitaðir fitir fitaðir
      hann, hún, það fitar fitaði fiti fitaði
      plural við fitum fituðum fitum fituðum
      þið fitið fituðuð fitið fituðuð
      þeir, þær, þau fita fituðu fiti fituðu
      imperative boðháttur
      singular þú fita (þú), fitaðu
      plural þið fitið (þið), fitiði1
      1 Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
      fitaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
      strong declension
      (sterk beyging)
      singular (eintala) plural (fleirtala)
      masculine
      (karlkyn)
      feminine
      (kvenkyn)
      neuter
      (hvorugkyn)
      masculine
      (karlkyn)
      feminine
      (kvenkyn)
      neuter
      (hvorugkyn)
      nominative
      (nefnifall)
      fitaður fituð fitað fitaðir fitaðar fituð
      accusative
      (þolfall)
      fitaðan fitaða fitað fitaða fitaðar fituð
      dative
      (þágufall)
      fituðum fitaðri fituðu fituðum fituðum fituðum
      genitive
      (eignarfall)
      fitaðs fitaðrar fitaðs fitaðra fitaðra fitaðra
      weak declension
      (veik beyging)
      singular (eintala) plural (fleirtala)
      masculine
      (karlkyn)
      feminine
      (kvenkyn)
      neuter
      (hvorugkyn)
      masculine
      (karlkyn)
      feminine
      (kvenkyn)
      neuter
      (hvorugkyn)
      nominative
      (nefnifall)
      fitaði fitaða fitaða fituðu fituðu fituðu
      accusative
      (þolfall)
      fitaða fituðu fitaða fituðu fituðu fituðu
      dative
      (þágufall)
      fitaða fituðu fitaða fituðu fituðu fituðu
      genitive
      (eignarfall)
      fitaða fituðu fitaða fituðu fituðu fituðu

      Macanese

      Etymology

        Derived from Portuguese fita.

        Noun

        fita (plural fita-fita)

        1. tape, ribbon, band
          fita di sapato ― shoelaces (literally, “shoe ribbon”)
        2. film, movie
          Synonym: pintura
          fita-cinéma ― film
          olâ fita ― to see a movie, to go to the cinema

        Derived terms

        • fazê-fita (“to be duplicitous”)

        References

        Norwegian Nynorsk

        Noun

        fita

        1. (non-standard since 2012) definite singular of fit

        Old Norse

        Etymology

        (This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

        Noun

        fita f (genitive fitu)

        1. fat, grease

        Declension

        Declension of fita (weak ōn-stem)
        feminine singular plural
        indefinite definite indefinite definite
        nominative fita fitan fitur fiturnar
        accusative fitu fituna fitur fiturnar
        dative fitu fitunni fitum fitunum
        genitive fitu fitunnar fitna fitnanna

        Descendants

        • Icelandic: fita f
        • >? Norwegian Nynorsk: fete m

        Further reading

        • Zoëga, Geir T. (1910), “fita”, in A Concise Dictionary of Old Icelandic, Oxford: Clarendon Press; also available at the Internet Archive

        Polish

        Pronunciation

        • IPA(key): /ˈfi.ta/
        • Rhymes: -ita
        • Syllabification: fi‧ta

        Etymology 1

          See the etymology of the corresponding lemma form.

          Noun

          fita m animal

          1. genitive/accusative singular of fit (“race-ready horse”)

          Etymology 2

            See the etymology of the corresponding lemma form.

            Noun

            fita m inan

            1. genitive singular of fit (“bridge term”)

            Portuguese

            Pronunciation

            • Rhymes: -itɐ
            • Hyphenation: fi‧ta

            Etymology 1

            Uncertain. Likely from Latin vitta (“band, ribbon”).

            Noun

            fita f (plural fitas)

            1. tape, ribbon, band
            2. (colloquial) film, movie
              Synonyms: filme, película
            3. (Brazil, video games, colloquial) cartridge
              Synonym: cartucho
            4. (Portugal, education, slang) a colored ribbon to indicate membership of a faculty
            5. (Portugal, colloquial) necktie
              Synonym: gravata
            Quotations

            For quotations using this term, see Citations:fita.

            Derived terms
            Descendants
            • Macanese: fita
            • → Bengali: ফিতা (phita) (see there for further descendants)
            • → Dhivehi: ފީތާ (fītā)
            • → Gujarati: ફીત (phīt)
            • → Hindustani: (see there for further descendants)
              Hindi: फ़ीता (fītā)
              Urdu: فِیتَہ (fīta)
            • → Konkani: फीत (phīt)
            • → Marathi: फीत (phīt)

            Etymology 2

              From Latin ficta.

              Noun

              fita f (plural fitas)

              1. act, deception, lie
                É tudo fita!
                It's all an act!
                Deixem-se de fitas!
                Stop pretending!
              2. tantrum
                Fazer fita.
                To pull a tantrum.
              Quotations

              For quotations using this term, see Citations:fita.

              Derived terms

              Etymology 3

                See the etymology of the corresponding lemma form.

                Verb

                fita

                1. inflection of fitar:
                  1. third-person singular present indicative
                  2. second-person singular imperative

                Further reading

                Volapük

                Noun

                fita

                1. genitive singular of fit ( = fish)

                West Makian

                Pronunciation

                • IPA(key): /ɸiˈ.t̪a/

                Verb

                fita

                1. (stative) to be right, correct

                Conjugation

                Conjugation of fita (stative verb)
                singular plural
                inclusive exclusive
                1st person tifita mifita afita
                2nd person nifita fifita
                3rd person inanimate ifita difita
                animate mafita
                imperative —, fita —, fita

                References

                • Clemens Voorhoeve (1982), The Makian languages and their neighbours‎[2], Pacific linguistics (as fitá)