fiosraigh

Irish

Etymology 1

From fios (“knowledge”) +‎ -aigh.

Verb

fiosraigh (present analytic fiosraíonn, future analytic fiosróidh, verbal noun fiosrú, past participle fiosraithe)

  1. (transitive) to inquire
Conjugation
Conjugation of fiosraigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present fiosraím fiosraíonn tú;
fiosraír†
fiosraíonn sé, sí fiosraímid;
fiosraíonn muid
fiosraíonn sibh fiosraíonn siad;
fiosraíd†
a fhiosraíonn; a fhiosraíos fiosraítear
past d'fhiosraigh mé; d'fhiosraíos /
fhiosraigh mé‡; fhiosraíos‡
d'fhiosraigh tú; d'fhiosraís /
fhiosraigh tú‡; fhiosraís‡
d'fhiosraigh sé, sí /
fhiosraigh sé, sí‡
d'fhiosraíomar; d'fhiosraigh muid /
fhiosraíomar‡; fhiosraigh muid‡
d'fhiosraigh sibh; d'fhiosraíobhair /
fhiosraigh sibh‡; fhiosraíobhair‡
d'fhiosraigh siad; d'fhiosraíodar /
fhiosraigh siad‡; fhiosraíodar‡
a d'fhiosraigh fiosraíodh
past habitual d'fhiosraínn /
fiosraínn‡
d'fhiosraíteá /
fiosraíteá‡
d'fhiosraíodh sé, sí /
fiosraíodh sé, sí‡
d'fhiosraímis; d'fhiosraíodh muid /
fiosraímis‡; fiosraíodh muid‡
d'fhiosraíodh sibh /
fiosraíodh sibh‡
d'fhiosraídís; d'fhiosraíodh /
fiosraídís‡; fiosraíodh siad‡
a d'fhiosraíodh d'fhiosraítí /
fiosraítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future fiosróidh mé;
fiosród;
fiosróchaidh mé†
fiosróidh tú;
fiosróir†;
fiosróchaidh tú†
fiosróidh sé, sí;
fiosróchaidh sé, sí†
fiosróimid;
fiosróidh muid;
fiosróchaimid†;
fiosróchaidh muid†
fiosróidh sibh;
fiosróchaidh sibh†
fiosróidh siad;
fiosróid†;
fiosróchaidh siad†
a fhiosróidh; a fhiosrós; a fhiosróchaidh†; a fhiosróchas† fiosrófar; fiosróchar†
conditional d'fhiosróinn; d'fhiosróchainn† /
fiosróinn‡; fiosróchainn†‡
d'fhiosrófá; d'fhiosróchthᆠ/
fiosrófá‡; fiosróchthᆇ
d'fhiosródh sé, sí; d'fhiosróchadh sé, s토/
fiosródh sé, sí‡; fiosróchadh sé, s톇
d'fhiosróimis; d'fhiosródh muid; d'fhiosróchaimis†; d'fhiosróchadh muid† /
fiosróimis‡; fiosródh muid‡; fiosróchaimis†‡; fiosróchadh muid†‡
d'fhiosródh sibh; d'fhiosróchadh sibh† /
fiosródh sibh‡; fiosróchadh sibh†‡
d'fhiosróidís; d'fhiosródh siad; d'fhiosróchaidís†; d'fhiosróchadh siad† /
fiosróidís‡; fiosródh siad‡; fiosróchaidís†‡; fiosróchadh siad†‡
a d'fhiosródh; a d'fhiosróchadh† d'fhiosrófaí; d'fhiosróchtha토/
fiosrófaí‡; fiosróchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go bhfiosraí mé;
go bhfiosraíod†
go bhfiosraí tú;
go bhfiosraír†
go bhfiosraí sé, sí go bhfiosraímid;
go bhfiosraí muid
go bhfiosraí sibh go bhfiosraí siad;
go bhfiosraíd†
— go bhfiosraítear
past dá bhfiosraínn dá bhfiosraíteá dá bhfiosraíodh sé, sí dá bhfiosraímis;
dá bhfiosraíodh muid
dá bhfiosraíodh sibh dá bhfiosraídís;
dá bhfiosraíodh siad
— dá bhfiosraítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— fiosraím fiosraigh fiosraíodh sé, sí fiosraímis fiosraígí;
fiosraídh†
fiosraídís — fiosraítear
past participle fiosraithe
verbal noun fiosrú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Derived terms

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Adjective

fiosraigh

  1. inflection of fiosrach:
    1. vocative/genitive singular masculine
    2. (archaic) dative singular feminine

Mutation

Mutated forms of fiosraigh
radical lenition eclipsis
fiosraigh fhiosraigh bhfiosraigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading