fionraigh
Irish
Verb
fionraigh (present analytic fionraíonn, future analytic fionróidh, verbal noun fionraí, past participle fionraithe)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | fionraím | fionraíonn tú; fionraír† |
fionraíonn sé, sí | fionraímid; fionraíonn muid |
fionraíonn sibh | fionraíonn siad; fionraíd† |
a fhionraíonn; a fhionraíos | fionraítear |
| past | d'fhionraigh mé; d'fhionraíos / fhionraigh mé‡; fhionraíos‡ |
d'fhionraigh tú; d'fhionraís / fhionraigh tú‡; fhionraís‡ |
d'fhionraigh sé, sí / fhionraigh sé, sí‡ |
d'fhionraíomar; d'fhionraigh muid / fhionraíomar‡; fhionraigh muid‡ |
d'fhionraigh sibh; d'fhionraíobhair / fhionraigh sibh‡; fhionraíobhair‡ |
d'fhionraigh siad; d'fhionraíodar / fhionraigh siad‡; fhionraíodar‡ |
a d'fhionraigh | fionraíodh |
| past habitual | d'fhionraínn / fionraínn‡ |
d'fhionraíteá / fionraíteᇠ|
d'fhionraíodh sé, sí / fionraíodh sé, sí‡ |
d'fhionraímis; d'fhionraíodh muid / fionraímis‡; fionraíodh muid‡ |
d'fhionraíodh sibh / fionraíodh sibh‡ |
d'fhionraídís; d'fhionraíodh / fionraídís‡; fionraíodh siad‡ |
a d'fhionraíodh | d'fhionraítí / fionraítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | fionróidh mé; fionród; fionróchaidh mé† |
fionróidh tú; fionróir†; fionróchaidh tú† |
fionróidh sé, sí; fionróchaidh sé, sí† |
fionróimid; fionróidh muid; fionróchaimid†; fionróchaidh muid† |
fionróidh sibh; fionróchaidh sibh† |
fionróidh siad; fionróid†; fionróchaidh siad† |
a fhionróidh; a fhionrós; a fhionróchaidh†; a fhionróchas† | fionrófar; fionróchar† |
| conditional | d'fhionróinn; d'fhionróchainn† / fionróinn‡; fionróchainn†‡ |
d'fhionrófá; d'fhionróchthᆠ/ fionrófá‡; fionróchthᆇ |
d'fhionródh sé, sí; d'fhionróchadh sé, sí† / fionródh sé, sí‡; fionróchadh sé, s톇 |
d'fhionróimis; d'fhionródh muid; d'fhionróchaimis†; d'fhionróchadh muid† / fionróimis‡; fionródh muid‡; fionróchaimis†‡; fionróchadh muid†‡ |
d'fhionródh sibh; d'fhionróchadh sibh† / fionródh sibh‡; fionróchadh sibh†‡ |
d'fhionróidís; d'fhionródh siad; d'fhionróchaidís†; d'fhionróchadh siad† / fionróidís‡; fionródh siad‡; fionróchaidís†‡; fionróchadh siad†‡ |
a d'fhionródh; a d'fhionróchadh† | d'fhionrófaí; d'fhionróchthaí† / fionrófaí‡; fionróchtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go bhfionraí mé; go bhfionraíod† |
go bhfionraí tú; go bhfionraír† |
go bhfionraí sé, sí | go bhfionraímid; go bhfionraí muid |
go bhfionraí sibh | go bhfionraí siad; go bhfionraíd† |
— | go bhfionraítear |
| past | dá bhfionraínn | dá bhfionraíteá | dá bhfionraíodh sé, sí | dá bhfionraímis; dá bhfionraíodh muid |
dá bhfionraíodh sibh | dá bhfionraídís; dá bhfionraíodh siad |
— | dá bhfionraítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | fionraím | fionraigh | fionraíodh sé, sí | fionraímis | fionraígí; fionraídh† |
fionraídís | — | fionraítear |
| past participle | fionraithe | |||||||
| verbal noun | fionraí | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| fionraigh | fhionraigh | bhfionraigh |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Further reading
- Ó Dónaill, Niall (1977), “fionraigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN
- “fionraigh”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026