fionraigh

Irish

Verb

fionraigh (present analytic fionraíonn, future analytic fionróidh, verbal noun fionraí, past participle fionraithe)

  1. (intransitive) wait [with ar or le ‘for’]

Conjugation

Conjugation of fionraigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present fionraím fionraíonn tú;
fionraír†
fionraíonn sé, sí fionraímid;
fionraíonn muid
fionraíonn sibh fionraíonn siad;
fionraíd†
a fhionraíonn; a fhionraíos fionraítear
past d'fhionraigh mé; d'fhionraíos /
fhionraigh mé‡; fhionraíos‡
d'fhionraigh tú; d'fhionraís /
fhionraigh tú‡; fhionraís‡
d'fhionraigh sé, sí /
fhionraigh sé, sí‡
d'fhionraíomar; d'fhionraigh muid /
fhionraíomar‡; fhionraigh muid‡
d'fhionraigh sibh; d'fhionraíobhair /
fhionraigh sibh‡; fhionraíobhair‡
d'fhionraigh siad; d'fhionraíodar /
fhionraigh siad‡; fhionraíodar‡
a d'fhionraigh fionraíodh
past habitual d'fhionraínn /
fionraínn‡
d'fhionraíteá /
fionraíteá‡
d'fhionraíodh sé, sí /
fionraíodh sé, sí‡
d'fhionraímis; d'fhionraíodh muid /
fionraímis‡; fionraíodh muid‡
d'fhionraíodh sibh /
fionraíodh sibh‡
d'fhionraídís; d'fhionraíodh /
fionraídís‡; fionraíodh siad‡
a d'fhionraíodh d'fhionraítí /
fionraítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future fionróidh mé;
fionród;
fionróchaidh mé†
fionróidh tú;
fionróir†;
fionróchaidh tú†
fionróidh sé, sí;
fionróchaidh sé, sí†
fionróimid;
fionróidh muid;
fionróchaimid†;
fionróchaidh muid†
fionróidh sibh;
fionróchaidh sibh†
fionróidh siad;
fionróid†;
fionróchaidh siad†
a fhionróidh; a fhionrós; a fhionróchaidh†; a fhionróchas† fionrófar; fionróchar†
conditional d'fhionróinn; d'fhionróchainn† /
fionróinn‡; fionróchainn†‡
d'fhionrófá; d'fhionróchthᆠ/
fionrófá‡; fionróchthᆇ
d'fhionródh sé, sí; d'fhionróchadh sé, s토/
fionródh sé, sí‡; fionróchadh sé, s톇
d'fhionróimis; d'fhionródh muid; d'fhionróchaimis†; d'fhionróchadh muid† /
fionróimis‡; fionródh muid‡; fionróchaimis†‡; fionróchadh muid†‡
d'fhionródh sibh; d'fhionróchadh sibh† /
fionródh sibh‡; fionróchadh sibh†‡
d'fhionróidís; d'fhionródh siad; d'fhionróchaidís†; d'fhionróchadh siad† /
fionróidís‡; fionródh siad‡; fionróchaidís†‡; fionróchadh siad†‡
a d'fhionródh; a d'fhionróchadh† d'fhionrófaí; d'fhionróchtha토/
fionrófaí‡; fionróchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go bhfionraí mé;
go bhfionraíod†
go bhfionraí tú;
go bhfionraír†
go bhfionraí sé, sí go bhfionraímid;
go bhfionraí muid
go bhfionraí sibh go bhfionraí siad;
go bhfionraíd†
— go bhfionraítear
past dá bhfionraínn dá bhfionraíteá dá bhfionraíodh sé, sí dá bhfionraímis;
dá bhfionraíodh muid
dá bhfionraíodh sibh dá bhfionraídís;
dá bhfionraíodh siad
— dá bhfionraítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— fionraím fionraigh fionraíodh sé, sí fionraímis fionraígí;
fionraídh†
fionraídís — fionraítear
past participle fionraithe
verbal noun fionraí

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of fionraigh
radical lenition eclipsis
fionraigh fhionraigh bhfionraigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

  • Ó Dónaill, Niall (1977), “fionraigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN
  • “fionraigh”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026